เสากวานอู่ตะลึงงัน!
โหลวกวานเสวี่ยรักเทพองค์ราชันคุนหลุน!
ในแดนเทวะผู้ใดไม่รู้?
เมื่อครั้งเทพองค์ราชันสิ้นชีพ นางยังพยายามทำลายรากเซียนเพื่อติดตามไป
นี่มัน...
เสากวานอู่อดนึกถึงฉินซู่หนี่ไม่ได้ จิตใจสตรีช่างคาดเดายากเยี่ยงนี้?
คำพูดของจงหมิงหลาน หรือจะเป็นความจริง?
เสากวานอู่หวนคิดถึงท่วงทีอ่อนหวานของฉินซู่หนี่ที่มีต่อเขา แล้วมองเซียนระดับสูงเยือกเย็นตรงหน้า รู้สึกสันหลังวาบเย็น
"จวิ้นปิดด่าน ศิษย์เซียนคุนหลุนของข้าต้องส่งยาเข้าตำหนักเต้าทุกเดือน เดือนนี้เป็นเวรของข้า ข้าคือผู้เดียวที่พบจวิ้นได้ ณ เวลานี้ ไม่ว่าเทพบดีต้องการสิ่งใด ข้าจะช่วยให้สมปรารถนา" โหลวกวานเสวี่ยเอ่ยเรียบเรื่อย
จากนั้นนางก็ไม่เร่งรัด วางกล่องสมบัติลง ลุกขึ้นบอกลา
เสากวานอู่กลับไม่กล้ารับ "เซียนระดับสูงโหลว ความดีความชอบยังไม่ถึง ไม่สมควรรับรางวัล ข้ายังไม่ได้ช่วยอันใด บุปผาเซียนนี่..."
"เทพบดีไม่ต้องเกรงใจ ไม่ว่าอย่างไรก็เป็นพวกพ้องเดียวกัน ถือเป็นของขวัญเล็กน้อย เดือนหน้าเวลาเทพยนตร์ตำหนักเต้า เหล่าเซียนหลิงและเทวดาทั่วหล้าจะไปร่วมกัน พระธิดาในฐานะบุตรีเพียงหนึ่งของสี่เทพวิญญาณ ฐานะทรงเกียรติ จะให้พวกต่ำช้าดูหมิ่นรังแกไม่ได้"
น้ำเสียงโหลวกวานเสวี่ยเยียบเย็นห่างเหิน ประหนึ่งไม่ใส่ใจเรื่องทางโลก แต่ที่พูดล้วนเป็นจิตใจมนุษย์ที่คดเคี้ยวหาความจริงมิได้ การช่วงชิงอำนาจ! ทำให้เสากวานอู่ไม่อาจปฏิเสธ และไม่กล้าปฏิเสธ
นางบอกเองว่านี่คือของขวัญเล็กน้อยแก่พวกพ้อง ไม่รับก็เท่ากับไม่นับเป็นพวกพ้อง?
แล้วยังยกเรื่องเทพยนตร์ บอกเป็นนัยว่านางคือผู้เดียวที่พบจวิ้นได้ตอนนี้!
เสากวานอู่แม้เป็นหนึ่งในสี่เทพอ๋องทิศ ก็ไม่กล้าล่วงเกินนางโดยพลการ