เจียงหยวนในกรงขังไม่ได้ถูกล่ามไว้เพียงเท่านั้น โซ่ลาวาเหล่านั้นยังแทงทะลุร่างของเขาอีกด้วย
ถึงขั้นมีโซ่เส้นหนึ่งแทงทะลุท้องน้อยของเขา! ตรงนั้นคือตำแหน่งตันเถียน
เขาถูกทำลายระดับฝึกตนแล้ว
ที่แท้วันนั้นจี้ไป๋ไม่ได้เรียกเขาไปพูดคุยเพียงอย่างเดียว
บนโซ่แต่ละเส้นที่แทงทะลุร่างเขา ยังมีค่ายอาคมกฎเกณฑ์ที่จี้ไป๋วางไว้ด้วย
กล่าวได้ว่าใครก็ตามที่กล้าเข้าใกล้เจียงหยวน จี้ไป๋ย่อมรู้ตัว
บัดนี้—
เจียงหยวนซึ่งสัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวผิดปกติของไฟใจกลางพิภพ ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาคู่นั้นไม่หลงเหลือความสว่างไสว มีเพียงความสิ้นหวัง
“อาหลี...”
เขารู้ว่าเสิ่นชิงหลีกำลังลงมือแล้ว
แต่เขาไม่อาจช่วยอะไรได้อีก ถูกตรึงอยู่ในกรงขังนี้จนหมดสิ้น
บรรพชนเทียนซิงผู้ยิ่งใหญ่ บุคคลเก่าแก่ผู้มีชื่อเสียงในแดนอายุวัฒนะ กลับถูกทำลายพลังอยู่ใต้ดินอันมืดมิดไร้แสงตะวันแห่งนี้
แม้แต่หยวนฉางไจ่ก็ยังไม่ทำเรื่องโหดเหี้ยมเช่นนี้! แต่จี้ไป๋กลับทำลงไปแล้ว
“น่าเสียดาย”
หยวนฉางไจ่สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดของบรรพชนเทียนซิง จึงส่ายหน้าเบา ๆ
แต่จี้ไป๋ก็พูดถูก เจียงหยวนมีใจคิดทรยศแล้ว ย่อมต้องทำลายระดับฝึกตนเสีย! ความเมตตาอย่างไร้หลักการมีแต่จะย้อนกลับมาทำร้ายตน
ทว่าไม่นาน สัมผัสญาณของหยวนฉางไจ่ก็หันกลับไปจับจ้องแท่นปรุงยา และเสิ่นชิงหลีอีกครั้ง
เมื่อครู่เขาก็สัมผัสได้เช่นกันว่า ไฟใจกลางพิภพเกิดความเคลื่อนไหวผิดปกติเพราะเสิ่นชิงหลี
“ขออภัย ข้าไม่เคยใช้ไฟใจกลางพิภพมาก่อน ควบคุมพลาดไปหน่อย” เสิ่นชิงหลียอมรับ
จี้ไป๋กลับไม่แน่ใจ “ไม่เป็นไร ขอเพียงคุณหนูเสิ่นไม่ได้รับบาดเจ็บก็พอ”