เดิมทีดวงตาลึกล้ำของเสิ่นชิงหลีเย็นเยียบราวสระน้ำลึก ทว่าภายใต้อิทธิพลของวิชาเนตร มันค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นสีทองอร่าม!
ลายลับอันลึกลับแผ่กำเนิดขึ้นรอบเนตรทองคำทีละเส้น วาดเป็นดวงตาแห่งความตายอันเร้นลับและมืดมน
ในเวลานี้ ฉินปี้เหลียนผู้เลือกทางตายระหว่างความเป็นกับความตาย ยังไม่รู้ตัวเลยว่านางถูกหมายหัวจากระยะไกลแล้ว!
นางยังคงยิ้มถามว่า “อย่างไร ไม่ยินดีหรือ?”
“โปรดมีบัญชา!” สวี่เชิ่นอวิ๋นไม่รู้ว่าฉินปี้เหลียนต้องการให้สังหารผู้ใด แต่ไม่ว่าจะเป็นใคร ขอเพียงจักรพรรดินีกลับมา เขาก็ยินดีลงมือทั้งสิ้น!
ไม่ใช่เพียงเขา ทหารเซียนและขุนพลเซียนทั้งหมดแห่งตำหนักหงส์อัคคีก็คิดเช่นเดียวกัน “ขอเทพธิดาปี้เหลียนโปรดมีบัญชา!”
“ดีมาก!” ฉินปี้เหลียนพึงพอใจยิ่ง “ข้าต้องการให้พวกเจ้าสังหารเสิ่นชิงหลี ศิษย์เซียนคนหนึ่งที่กำลังจะเหาะขึ้นสวรรค์เข้าสู่ตำหนักหงส์อัคคีของพวกเจ้า”
นางรู้ฐานะของเสิ่นชิงหลี แต่ไม่ได้บอกความจริง เพราะเกรงว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดฝัน
ทว่าสวี่เชิ่นอวิ๋นและคนอื่น ๆ พอจะคาดเดาได้ว่า ศิษย์เซียนที่ว่านี้ย่อมไม่ธรรมดาแน่
แต่ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร พวกเขาก็ทำได้เพียงรับคำ! ทว่า…
ขณะที่พวกเขากำลังจะรับคำโดยไม่สนสิ่งใด ดวงตาสีทองของเสิ่นชิงหลีก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะจากระยะไกลแล้ว
สสารมืดมีอยู่ทุกหนแห่ง ขอเพียงนางต้องการ นางก็สามารถ “มองเห็น” ได้ทุกแห่ง!
ส่วนจงหมิงหลานยังมอบ “ช่องทาง” ที่จะมายังสถานที่แห่งนี้ให้นาง การสั่นพ้องระหว่างนางกับจิตวิญญาณนักรบของเหล่าทหาร เปรียบได้กับการสร้าง “สะพาน” ให้เสิ่นชิงหลีเดินทางมาที่นี่
ดังนั้นนางจึงมาถึงได้อย่างแม่นยำ!