พี่สาวข้าเอ๋ยตกน้ำฟื้นขึ้นมา ก็ร้องขอให้ท่านแม่ผู้อาวุโสอนุญาตให้เสิ่นจือเนี่ยนเข้าวังไปคัดเลือกพระสนมแทนตน ส่วนนางจะยอมแต่งงานกับศิษย์ยากจนของบิดา เสิ่นจือเนี่ยนจึงรู้ว่า พี่สาวข้าเอ๋ยก็หวนคืนชะตาเช่นกัน
ชาติก่อน เสิ่นจือเนี่ยนและเสิ่นหนานเฉียวต่างถึงวัยออกเรือน พอดีกับที่ฮ่องเต้ทรงจัดพิธีคัดเลือกพระสนมทุกสามปี
บุตรีของขุนนางขั้นห้าขึ้นไปเท่านั้นที่มีสิทธิ์เข้ารับการคัดเลือก ตระกูลเสิ่นเป็นเพียงขุนนางขั้นหก กรมอาญา ไม่มีคุณสมบัติแต่เดิม
แต่กรมอาญาเพิ่งไขคดีใหญ่สะเทือนเมืองหลวงได้สำเร็จ บิดาของเสิ่นทำคุณงามความดีใหญ่หลวง ฮ่องเต้พระราชทานรางวัลอย่างงาม ตระกูลเสิ่นจึงได้รับโควตาพิเศษหนึ่งที่
วาสนาพลิกฟ้าเช่นนี้ ย่อมไม่ตกมาถึงเสิ่นจือเนี่ยนผู้เป็นบุตรีอนุภรรยา ผู้เข้าวังไปคัดเลือกคือนางเสิ่นหนานเฉียวพี่สาวข้าเอ๋ย
เสิ่นจือเนี่ยนถูกบิดายกให้แต่งงานกับศิษย์ยากจนของตน
ส่วนเสิ่นหนานเฉียวผ่านการคัดเลือกพระสนมได้สำเร็จ แถมยังบังเอิญสวมใส่สีที่ฮ่องเต้โปรดปรานที่สุด ยังไม่ทันได้ถวายตัวก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นกุ้ยเหรินขั้นห้าเป็นกรณีพิเศษ
ชั่วขณะนั้น เสิ่นหนานเฉียวหยิ่งผยองในวาสนา กลายเป็นเกียรติยศของทั้งตระกูลเสิ่น!
ทว่าใครจะรู้เล่า...
เสิ่นหนานเฉียวหลงตนว่ามีคุณธรรมสูงส่ง ใส่งามดั่งเบญจมาศ ยามพระสนมนางอื่นแย่งชิงความโปรดปราน นางกลับว่า "สตรีในวังหลังเพื่อไต่เต้าสูงขึ้น ล้วนไม่เลือกวิธี กลอุบายพวกนั้นต่อให้บอกข้า ข้าก็ไม่ปรารถนาทำ"
ถูกใสร้ายว่าผลักพระสนมตกตึก นางไม่ยอมอ้าปากอธิบาย เพียงกล่าวว่า "ผู้บริสุทธิ์ย่อมบริสุทธิ์ หม่อมฉันร้อยปากก็ไม่อาจแก้ต่าง"
ฮ่องเต้ทรงเอือมระอาความสูงส่งจอมปลอมของนาง นางไม่คิดกู้คืนพระทัย กลับทำปากยื่น "ตำแหน่งกุ้ยเหรินนี้มิใช่ที่ข้าต้องการ หม่อมฉันเหลือเพียงความผิดหวังต่อฝ่าบาท"
ฮ่องเต้ผู้สูงส่ง ทรงเคยแต่ได้รับการประจบเอาใจจากพระสนม จะทรงลดเกียรติลงมาโอ้โลมนางได้อย่างไร เสิ่นหนานเฉียวสิ้นความโปรดปรานอย่างสิ้นเชิง
บรรดาผู้ที่นางเคยล่วงเกินไว้ ต่างพากันซ้ำเติม เสิ่นหนานเฉียวมีชีวิตที่แร้นแค้นขึ้นทุกขณะ สุดท้ายถูกกุ้ยเฟยหาข้ออ้างมาง่ายๆ ใส่ร้ายจนตายอย่างอนาถ
ส่วนเสิ่นจือเนี่ยน หลังจากแต่งงานกับศิษย์ยากจนของบิดา ลู่เจียงหลินก็ยิ่งขยันหมั่นเพียร สุดท้ายสอบได้สามขั้นต่อเนื่อง กลายเป็นจอหงวนใหม่ เป็นที่สนพระทัยของฮ่องเต้ เข้าสู่สำนักฮั่นหลินเป็นชิวซวน
ผู้ที่ไม่ใช่จินซื่อจะเข้าสำนักฮั่นหลินไม่ได้ ผู้ที่ไม่ได้ผ่านสำนักฮั่นหลินจะเข้าคณะรัฐมนตรีไม่ได้
ตั้งแต่โบราณมา เสนาบดีผู้ใหญ่หรือข้าหลวงต่างมณฑล ล้วนมาจากสำนักฮั่นหลิน ที่นี่ถูกขนานนามว่า "แหล่งเพาะอัครมหาเสนาบดี" ความสำคัญยิ่งไม่ต้องกล่าว!
เป็นจริงดังคาด หลังจากผ่านการขัดเกลาจากสำนักฮั่นหลิน ลู่เจียงหลินก็ก้าวหน้าในราชการ รุดหน้าขึ้นไปไม่หยุดยั้ง ได้รับแต่งตั้งเป็นเปียนซิวแห่งสำนักฮั่นหลินก่อน จากนั้นเป็นต้าสวียซื่อ สุดท้ายได้บรรดาศักดิ์โหวและตำแหน่งอัครมหาเสนาบดี กลายเป็นประมุขแห่งขุนนางทั้งปวง!
เขารักภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากยิ่ง ทุกครั้งที่ได้เลื่อนตำแหน่ง สิ่งแรกที่ทำคือขอพระราชทานบรรดาศักดิ์แก่เสิ่นจือเนี่ยน
นางก้าวตามจนกลายเป็นฮูหยินขั้นหนึ่งที่อายุน้อยที่สุดในราชวงศ์ ร่ำรวยเกียรติยศ เจิดจรัสไร้ขีดจำกัด!
เสิ่นหนานเฉียวยามนั้นถูกกุ้ยเฟยใส่ร้าย ถูกส่งเข้าตำหนักเย็นแล้ว ทำได้เพียงแย่งเศษอาหารบูดกับคนบ้าในนั้นเพื่อประทังชีวิต กลับได้ยินทหารรักษาวังเล่าทุกวันว่า น้องสาวต่างมารดาของตนได้รับความรักใคร่จากสามีเพียงใด เสวยสุขสำราญเพียงไหน!
เสิ่นหนานเฉียวถูกกระทบอย่างหนัก ร่างกายทรุดโทรมลงทุกวัน บวกกับฝีมือของกุ้ยเฟย ไม่นานนางก็ตายอย่างอนาถ
เสิ่นจือเนี่ยนคิดถึงสายใยพี่น้อง เดิมตั้งใจจะอาศัยฐานะในตอนนี้ช่วยเหลือพี่สาวข้าเอ๋ยสักหน่อย แต่ยังไม่ทันได้ลงมือ ก็ทราบข่าวนี้เสียก่อน แล้วยังบังเอิญพบดินถล่มจนเสียชีวิต
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เสิ่นจือเนี่ยนกำลังงุนงงกับเรื่องหวนคืนชะตา ก็เห็นเสิ่นหนานเฉียวคุกเข่ากลางห้องโถงดอกไม้ กล่าวอย่างห้าวหาญว่า "ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าไม่ปรารถนาลุ่มหลงในทรัพย์ศฤงคาร โอกาสดีในการคัดเลือกพระสนมเช่นนี้ ยกให้น้องสาวเถิด ให้ข้าแต่งงานกับลู่เจียงหลิน!"
โจวชื่อและบิดาแห่งเสิ่นโกรธจนแทบระเบิด ดุด่านางที่ก่อความวุ่นวาย!
เสิ่นจือเนี่ยนที่นั่งอยู่เบื้องล่าง อดไม่ได้ที่จะส่งเสียง "เฮอะ" ในใจ ดูท่าพี่สาวข้าเอ๋ยก็หวนคืนชะตาเช่นกัน
แม่นมหลินมาม่ายืนอยู่ด้านหลังเสิ่นจือเนี่ยน ไม่สนใจศักดิ์ฐานะ ปาดน้ำตาพลางพร่ำพ้อแทนนางเสียงต่ำ
"คุณหนูรอง แม้ตระกูลลู่จะยากจน แต่คุณชายลู่เปี่ยมด้วยพรสวรรค์ สอบได้เป็นซิ่วไฉแล้ว เป็นศิษย์ที่โดดเด่นที่สุดของท่านพ่อ ศักยภาพมิอาจประมาณได้ สำคัญที่สุดคือคนในครอบครัวมีน้อย มีเพียงมารดาหม้ายกับน้องสาวเล็ก เมื่อคุณหนูแต่งเข้าตระกูลก็จะเป็นใหญ่ดูแลบ้านเรือน ชีวิตต่อไปย่อมสุขสงบร่มเย็น"
"แต่วังหลังคือสถานที่กินคน มีพระสนมจากตระกูลสูงศักดิ์มากมาย บุตรีตระกูลเสิ่นไร้ที่พึ่งพิง เข้าวังไปจะสู้พวกนางได้อย่างไร?"
"คุณหนูใหญ่เป็นบุตรีจากภรรยาเอก ในจวนมีของดีอะไรล้วนยกให้นางก่อน เหตุใดนางถึงจะแย่งแม้ทางรอดเดียวของคุณหนูด้วย?"
เสิ่นจือเนี่ยนเก็บแววตาหนักแน่นของเสิ่นหนานเฉียวไว้ในใจ ส่งยิ้มปลอบโยนให้แม่นมหลิน "ไม่เป็นไร"
เมื่อพี่สาวข้าเอ๋ยไม่คิดถึงสายใยพี่น้อง สิ่งแรกที่ทำหลังจากหวนคืนชะตาคือการชิงชีวิตที่เจิดจรัสของนางไป ก็เชิญชิงไปเถิด
นางจะยกให้
เสิ่นหนานเฉียวจะรู้ในภายหลัง ตระกูลลู่ต่างหากคือรังเสือรังหมาป่าที่แท้จริง!
ชาติก่อน ที่นางสามารถเป็นฮูหยินขั้นหนึ่งได้ มิใช่เพราะได้อานิสงส์จากลู่เจียงหลินเลย หากแต่เป็นเพราะนางกุมชะตาชีวิตไว้ในมือตนเองเสมอ!
ลู่เจียงหลินแม้จะมีพรสวรรค์บ้าง แต่จิตใจสูงส่งเกินฟ้า ล้วนพึ่งนางที่ทุ่มเทสุดกำลังปูทางให้ เขาจึงก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งสูงสุด ได้บรรดาศักดิ์โหวและเป็นอัครมหาเสนาบดี
ที่ว่าครอบครัวเรียบง่าย แท้จริงคือแม่สามีปากร้าย น้องสามีจอมวุ่นวาย
ซ้ำร้ายแม่สามีนั่น...
รอให้เสิ่นหนานเฉียวแต่งเข้าตระกูลลู่ ค้นพบความลับนั่นแล้ว ไม่รู้จะยังคิดว่าเป็นการแต่งงานที่ดีเลิศอยู่หรือไม่?
แม่นมกล่าวว่าการเข้าวังไม่ดี แต่เสิ่นจือเนี่ยนกลับเห็นว่า นั่นคือหนทางที่ดีจริงๆ!
อนุภรรยาของนางเป็นหญิงจากตระกูลสามัญ แต่มีโฉมงดงามยิ่ง จึงถูกบิดาหมายตา
เดิมที แม้อนุภรรยาจะมีชาติกำเนิดต่ำต้อย แต่นางก็ไม่ยินยอมเป็นอนุภรรยาของใคร ต้องคอยมองสีหน้าภรรยาเอกทุกวัน เหตุเพราะบิดาใช้คำหวานลวง สัญญาว่าชีวิตนี้จะไม่ทรยศนาง อนุภรรยาจึงยอมถูกเกี้ยวเล็กๆ หามเข้าตระกูลเสิ่น
ใครจะรู้ อนุภรรยาเกือบเอาชีวิตไม่รอด ออกลูกให้บิดา บิดากลับรังเกียจนางที่รูปร่างเสียไปเพราะตั้งครรภ์ ไม่นานก็รับอนุภรรยาใหม่ แล้วลืมนางไปเสียสนิท
อนุภรรยาจึงถูกกระทบอย่างหนัก สุดท้ายตรอมใจตาย
เสิ่นจือเนี่ยนรู้ตั้งแต่เด็กว่า คำสัญญาและความรักใคร่ของบุรุษนั้นเชื่อถือไม่ได้ที่สุด มีเพียงทรัพย์ศฤงคารและอำนาจบารมีในมือเท่านั้นที่เป็นจริง!
สมบัติวิเศษงดงามที่สุดใต้ฟ้า ล้วนอยู่ในวัง
แต่งงานกับบุรุษใด จะยิ่งใหญ่เท่าแต่งกับโอรสสวรรค์?
ชาติก่อน ในปีที่สองหลังจากเสิ่นหนานเฉียวเข้าวัง ฮองเฮาก็ประชวรสวรรคต เพื่อแย่งตำแหน่งฮองเฮา วังหลังเต็มไปด้วยกลิ่นคาวโลหิต!
ชาตินี้ แม้เสิ่นจือเนี่ยนจะมีชาติกำเนิดต่ำต้อย แต่ด้วยรูปโฉมและฝีมือของนาง ใช่ว่าจะไม่อาจช่วงชิงสักตั้ง!
นางตลอดชีวิตแสวงหาเพียงทรัพย์ศฤงคาร มิปรารถนาแม้เสี้ยวความรัก การเป็นชายาจักรพรรดิที่ทรงเกียรติ ไม่งดงามกว่าการแต่งงานกับไอ้คนขี้แพ้อย่างลู่เจียงหลินหรือ?
โจวชื่อมีแววตาดำมืดวาบผ่าน จับสังเกตปฏิกิริยาของเสิ่นจือเนี่ยนมาตลอด
บุตรีอนุภรรยาคนนี้แต่ไหนแต่ไรก็ว่านอนสอนง่าย แต่ใครจะรู้ว่านางจะคิดช่วงชิงทรัพย์ศฤงคารของหนานเฉียว เพื่อโอกาสได้เป็นชายาจักรพรรดิหรือไม่!
เพียงแค่เสิ่นจือเนี่ยนกล้าแสดงความยินดีสักนิด นางจะต้องทำให้อีกฝ่ายรู้จักฐานะของตนเอง!
เสิ่นจือเนี่ยนย่อมรู้ดีว่า เสิ่นหนานเฉียวสามารถกล่าวอย่างโอ่อ่าจะเปลี่ยนการแต่งงานกับนาง แต่นางจะยินยอมพร้อมใจไม่ได้
ไม่เช่นนั้นในสายตาของท่านแม่ใหญ่และบิดา ก็จะกลายเป็นนางทะเยอทะยาน คิดครอบครองสิ่งที่ไม่ใช่ของตน จะมีจุดจบดีได้อย่างไร?
ดังนั้น เสิ่นจือเนี่ยนจึงหดตัวอยู่บนเก้าอี้ตลอด ฟังเสียงร้องขอของเสิ่นหนานเฉียว และเสียงดุด่าของบิดากับท่านแม่ใหญ่ สีหน้าหวาดผวาไม่เป็นสุข
นางหวาดกลัว
แหะๆๆ...นางแกล้งต่างหาก