เจียงอู๋โยวนิ่งฟังคำอธิบายของเขาจนจบ ก่อนจะค่อย ๆ สงบสติอารมณ์ลง
เธอเคยเห็นคู่สามีภรรยาหลายคู่บนถนนฝูหนิงที่อยู่ร่วมชายคาแต่ใจกลับห่างเหิน ต่างคนต่างมีความคิดของตัวเอง แล้วฝืนประคับประคองชีวิตคู่ไปวัน ๆ
เมื่อครู่เธอเผลอเอาตัวเองไปแทนที่พี่โจวโดยไม่รู้ตัว คิดว่าหากเป็นเธอ คงไม่มีวันทนเรื่องสามีนอกใจได้ ในสายตาเธอไม่มีที่ว่างให้ความผิดพลาดแม้แต่น้อย
แต่ถึงอย่างไรเธอก็ไม่ใช่พี่โจว
เธอไม่รู้ว่าพี่โจวคิดอย่างไร
หากพี่โจวไม่ได้อยากเปิดโปงเรื่องนี้ หรือเรื่องนี้ยังอยู่ในขอบเขตที่เธอทนรับได้ ถ้าเธอเปิดโปงขึ้นมา แล้วสองสามีภรรยาจะหันมาร่วมมือกันรับมือคนนอกหรือเปล่า?
เมื่อครู่เธอวู่วามไปจริง ๆ
“คุณพูดถูก ชีวิตนี้พี่โจวต่างหากที่ต้องใช้มัน ฉันไม่รู้ว่าเธอคิดเรื่องนี้ยังไงกันแน่”
เจียงอู๋โยวยังคงยึดมั่นในหลักการของตัวเอง
“แต่ฉันจะไม่ช่วยคนทำผิดไปเสียเฉย ๆ หลังจากนี้ฉันจะหาโอกาสลองหยั่งเชิงพี่โจว ดูว่าเธอทนเรื่องนอกใจได้ถึงขั้นไหน”
“ถ้าพี่โจวทนไม่ได้ ฉันก็ทำเป็นมองไม่เห็น ปล่อยให้เธอถูกหลอกอยู่ในความมืดต่อไปไม่ได้ แต่ถ้าเธอคิดว่าเรื่องนี้ไม่เป็นไร และเต็มใจใช้ชีวิตต่อไปแบบนี้ ฉันก็จะไม่พูดมาก ไม่เข้าไปยุ่งกับ ‘ความสนุก’ ของสามีภรรยาเขา”
สายตาของเสิ่นฉางเกิงทอดมองใบหน้าเธอ แววตาเปี่ยมด้วยความชื่นชม
เมื่อครู่ไฟโทสะลุกโชนจนไม่มีใครฉุดรั้งเธอไว้ได้ เธออยากจะไปบอกภรรยาของวิศวกรหวังเดี๋ยวนั้น
แต่พอใจเย็นลง ความคิดก็ชัดเจนขึ้น วิเคราะห์เรื่องราวได้เป็นฉากเป็นตอน