เจียงอู๋โยวเข้าบ้านไปก่อน เสิ่นฉางเกิงจึงหิ้วถุงในมือเดินตามเข้ามา
เขาวางถุงไว้บนตู้ตรงโถงทางเข้า เปลี่ยนรองเท้าเสร็จก็หยิบของข้างในไปจัดเรียงในครัวทีละอย่าง
ไส้กรอกตากลมถูกแขวนไว้ในที่อากาศถ่ายเท ส่วนไข่เป็ดเค็มถูกวางลงในกล่องในครัวอย่างระมัดระวัง ไข่ไก่สดก็ถูกนำไปใส่ตู้ด้วยความทะนุถนอม
สุดท้ายเขาวางเกี๊ยวไว้บนโต๊ะ ต้องกินให้หมดตอนมื้อเย็นหรือไม่ก็พรุ่งนี้เช้า
เจียงอู๋โยวล้างแอปเปิลลูกหนึ่ง ก่อนถือไว้ในมือแล้วเอนกายพิงกรอบประตูครัว มองเสิ่นฉางเกิงจัดของอย่างเป็นระเบียบเงียบ ๆ
เธอกัดแอปเปิลกรอบหวานไปคำหนึ่ง สายตาหยุดอยู่ที่กล่องเกี๊ยวซึ่งเต็มแน่นบนโต๊ะ ก่อนทอดถอนใจว่า “เกี๊ยวเยอะขนาดนี้ ถ้าเก็บได้นานกว่านี้ก็คงดี เราจะได้ค่อย ๆ กิน ไม่ต้องรีบกินให้หมดในสองวันนี้”
เสิ่นฉางเกิงชะงักมือเมื่อได้ยินคำพูดนั้น ก้มหน้าครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยขึ้นช้า ๆ
“ช่วงก่อน ห้างสรรพสินค้าเพิ่งรับตู้เย็นสำหรับใช้ในบ้านจากต่างประเทศมาหลายเครื่อง แต่ราคาแพงมาก ขายไม่ออก”
“ตอนนี้โรงงานเครื่องจักรของเราก็กำลังเร่งพัฒนาตู้เย็นสำหรับใช้ในบ้านเต็มกำลัง ที่วางขายในตลาดตอนนี้ส่วนใหญ่ยังเป็นตู้เย็นเชิงพาณิชย์ขนาดใหญ่ที่ใช้ในห้างกับร้านอาหาร ทั้งเทอะทะทั้งกินที่ บ้านคนธรรมดาไม่มีที่วางหรอก”
เจียงอู๋โยวพยักหน้า เข้าใจเรื่องนี้ดี ไม่ต้องพูดถึงคูปองอุตสาหกรรมสำหรับซื้อตู้เย็น แค่เงินที่ต้องจ่ายกับขนาดของตู้เย็นก็เกินกำลังครอบครัวทั่วไปแล้ว