【กุ่นหนึ่งตัว เข้าห้องไลฟ์】
【นักอ่านแล้วไม่ตอบมืออาชีพ เข้าห้องไลฟ์】
【pipipapi: เข้าห้องไลฟ์】
……
ชิวสื่อหมิงกำลังก้มหน้าจัดหน้าม้าตัวเองอยู่หน้ากระจก นิ้วจับปอยผมที่ไม่ยอมเชื่อฟังปัดไปด้านข้างซ้ำแล้วซ้ำเล่า พอวุ่นวายมาทั้งวัน หน้าม้าก็แยกออกเป็นหลายช่อง ดูคล้ายบาร์โค้ด ขึ้นกล้องแล้วไม่สวยเอาซะเลย
ปัดอยู่หลายครั้ง เส้นผมก็ยังดื้อไม่ยอมรวมกัน ชิวสื่อหมิงหมดหนทางแล้ว ได้แต่จ้องบาร์โค้ดบนหน้าผากตัวเองแล้วหันไปมองหน้าจอ “โอ๊ย พวกคุณมากันเร็วจริง ๆ ยินดีต้อนรับคุณกวั่นกวั่น ยินดีต้อนรับพี่นักอ่านแล้วไม่ตอบ ยินดีต้อนรับคุณ pipipapi ด้วย!”
【กุ่นหนึ่งตัว: วันนี้ทำไมเปิดไลฟ์คนเดียวล่ะ?】
【นักอ่านแล้วไม่ตอบมืออาชีพ: โอ๊ย เมื่อกี้ยังบ่นว่าไม่ทันไลฟ์กลุ่มตอนกลางวันอยู่เลย เงยหน้ามาอีกทีก็เห็นคุณเปิดไลฟ์แล้ว】
ที่เปิดไลฟ์คนเดียวก็เพราะวันนี้เลิกงานเช้าสุดยอดไปเลย!
เธอกลับถึงบ้านยังไม่ถึงสี่ทุ่ม บางคนอาจคิดว่านี่ก็ไม่ได้เช้าอะไร แต่สำหรับงานไลฟ์กลุ่มแล้ว นับว่าเช้ามาก ๆ จริง ๆ
เมื่อก่อนตอนอยู่สังกัดเล็ก ชิวสื่อหมิงก็มักจะไลฟ์ลากยาวจนถึงห้าทุ่มหรือเที่ยงคืน ตอนทดลองไลฟ์เดี่ยวที่ปั่งเซี่ยก็ยิ่งแล้วใหญ่ ลากยาวจนเกือบตีสอง เทียบกันแบบนี้แล้ว ไม่ถือว่าเช้าอยู่หรอกเหรอ
เยว่ซานหูดีจริง ๆ เวลาทำงานสั้น แค่สามทุ่มกว่า ๆ ก็เลิกงานแล้ว ชิวสื่อหมิงกลับถึงบ้านก็ไม่รู้จะทำอะไรดี นานแล้วที่เธอไม่ได้กลับบ้านเร็วขนาดนี้ เวลาที่เหลือเหมือนได้มาฟรี ๆ