【คนแปลกหน้า】
【คนแปลกหน้า +1】
【ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร รีบลงจากตัวชิวเบบี๋ของพวกเราเดี๋ยวนี้ (ถอยไป ถอยไป ถอยไป)】
【แปลกหน้าสุด ๆ นี่ใคร ฉันไม่รู้จัก】
【อ่านแบบไร้อารมณ์สุด ๆ】
【ฉันอ่านบทเรียนยังมีอารมณ์มากกว่าคุณอีก】
【ชิวชิว ถ้าถูกลักพาตัวอยู่กะพริบตาหน่อย】
ชิวสื่อหมิงสีหน้าไม่เปลี่ยน ยังคงยิ้มตามที่ฝึกมาเป็นพิเศษ แล้วร่ายประโยคที่ท่องจนขึ้นใจออกมารวดเดียว “พี่ใหญ่ของพวกเราผ่านไมค์ไปหลายรอบแล้ว แถมยังช่วยแบกทีมเราไว้ด้วย ยังมีน้อง ๆ คนไหนอยู่อีกไหมคะ อย่ากดดันพี่ ๆ กันเกินไปเลยค่ะ แค่คนละดาวระยิบดวงเดียว เราก็ผ่านไมค์ได้แล้ว… ฮู่ว!”
【พูดได้ยาวขนาดนี้รวดเดียวก็ไม่ง่ายเลยนะ】
【ฉันเพิ่งรู้ว่าคุณนี่พูดลิ้นพันกันเก่งเป็นพิเศษ】
【ใช่ ๆ แบบนั้นแหละ หายใจลึก ๆ ฉันกลัวคุณพูดเร็วเกินจนหายใจไม่ทัน】
【เพิ่งเคยเห็นคนอ่านบทขอโหวตเหมือนท่องเมนูร้านเจริญอาหาร ชิวชิว คุณนี่มีฝีมืออยู่จริง ๆ】
【แนะนำให้เปลี่ยนอาชีพไปเป็นนักพากย์เถอะ ฝีมือการพูดบทแบบนี้ไม่ดีกว่ามาขอโหวตตรงนี้เหรอ (หัวหมา)】
ชิวสื่อหมิงค้นพบแล้วว่า ต่อให้สาวฮาฝืนทำตัวจริงจัง คนอื่นก็ยังคิดว่าเธอกำลังเล่นมุกอยู่ดี เจ็บใจจริง ๆ
ไม่ได้ ต้องใจเย็นไว้ ถ้ายอมแพ้ตอนนี้ก็เท่ากับที่พยายามมาทั้งหมดสูญเปล่าไม่ใช่หรือไง
ไม่เห็นหรือไงว่าตอนนี้ซิงรูอวี่เงียบไปแล้ว คงเบื่อที่เห็นเธอขอโหวต เลยออกจากห้องไลฟ์ไปแล้วล่ะ
ชิวสื่อหมิงเงยหน้ามองตารางจัดอันดับของขวัญ ตอนนี้อันดับหนึ่งไม่ใช่ซิงรูอวี่ที่มีป้ายเลเวล 75 เปล่งประกายสีทองอีกแล้ว แต่เป็นคุณกวั่นกวั่นจากสังกัดของเธอที่มีเลเวลแค่สี่สิบกว่า