ในที่สุดมื้อเย็นที่รอคอย หรือจะเรียกว่ามื้อดึกก็ได้ ก็มาถึง!
ก่อนเริ่มไลฟ์ ชิวสื่อหมิงกดสั่งอาหารเดลิเวอรีโดยกะเวลาไว้พอดี เล่นเกมไปสองตาก็เกือบ 40 นาที อาหารจึงมาถึงทันเวลาเป๊ะ
ทั้งหมดนี้ผ่านการคำนวณมาอย่างแม่นยำแล้ว!
ชิวสื่อหมิงรับโทรศัพท์จากไรเดอร์ “ฮัลโหล ถึงแล้วเหรอ วางไว้หน้าประตูได้เลย”
ข้อเสียอย่างหนึ่งของอพาร์ตเมนต์ที่บริษัทเช่าให้ก็คือ อาหารเดลิเวอรีกับพัสดุทุกชิ้นต้องวางไว้ที่จุดรักษาความปลอดภัยชั้นล่าง เธอต้องลงไปรับเอง แต่ก็ไม่ได้ไกลอะไร เพื่อเบอร์เกอร์ข้าวสาลีร้านโปรด เธอทนได้
จากนั้นเธอก็เงยหน้า แววตาเป็นประกาย ดูมีความสุขยิ่งกว่าตอนกงซุนลี่สังหารสามคนติดเสียอีก เธอยิ้มแหะ ๆ ให้กล้อง ดวงตาราวกับหลอดไฟดวงเล็กสองดวงที่ถูกเปิดขึ้น “แหะ ๆ อาหารมาถึงแล้ว ฉันลงไปเอาก่อนนะ ทุกคนช่วยดูแลตัวเองกันไปก่อน คุณกวั่นกวั่น เซียนเซียนเจี๊ยะ พีพีจัง แล้วก็พี่สาวดอกกะหล่ำ ช่วยต้อนรับทุกคนแทนฉันที เดี๋ยวฉันก็กลับมา!”
เธอกระโดดลุกจากเก้าอี้ วิ่งไปได้สองก้าวก็วกกลับมา โน้มตัวเข้าหากล้องพร้อมชูนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้ว “ขอดูก่อน ตอนนี้มีคนอยู่มากกว่า 400 คน ตอนฉันกลับมาต้องมีคนเท่านี้นะ ห้ามไปแม้แต่คนเดียว เพิ่มได้แต่อย่าลด!”
【กุ่นหนึ่งตัว: ……】
【ผู้ใช้นี้เป็นเซียนแล้ว: โอ้โห เธอไปแล้ว ให้พวกเราช่วยดูแลห้องไลฟ์สินะ】
【ฮ่า ๆ ๆ ขำจะตาย】