ชิวสื่อหมิงยึดหลักการในแนวปะทะอย่างเคร่งครัด เศรษฐกิจที่กินเองได้ก็ไม่แบ่งให้ใคร ส่วนเศรษฐกิจของเพื่อนร่วมทีมที่พอจะแอบกินได้ ก็ไม่เกี่ยงว่าไกลแค่ไหน
การแอบกินนกของหานซิ่นตั้งแต่ต้นเกมเป็นเพียงจุดเริ่มต้น หลังจากนั้นไม่ว่าจะเป็นครีปแต่ละระลอก ปูแม่น้ำแต่ละตัว หรือแอสซิสต์ไหนที่พอจะแอบเก็บได้ เธอก็ไปถึงตรงเวลาราวกับผึ้งขยันตัวหนึ่ง ส่วนจะตีธรรมดาให้ได้ผลสักครั้งหรือไม่ค่อยว่ากัน แต่อย่างน้อยทรัพยากรที่ควรกินก็ไม่เคยพลาด
พูดง่าย ๆ ก็คือ ที่ตอนนี้ไป่ฉี่มีเศรษฐกิจอยู่อันดับสี่ ก็เพราะเขาอยู่เลนบน ห่างจากเธอเกินไป บางครั้งเอื้อมไม่ถึงจริง ๆ ไม่อย่างนั้นคงมีเศรษฐกิจน้อยกว่าซัพพอร์ตเสียอีก
ส่วนหานซิ่น แม้ไก่ย่างแสนอร่อยของเขาจะหายไปอยู่บ่อย ๆ แต่อารมณ์ยังคงมั่นคง ไม่มีนกก็ไปตีหมูป่าฝั่งตรงข้าม สรุปแล้วไม่ยอมให้เศรษฐกิจตัวเองตกอันดับ
ดีมาก ดีมาก!
ชิวสื่อหมิงรู้สึกว่าเกมนี้มีแววชนะแล้ว การมีจังเกิลที่ไม่ทำพลาดและรู้จักเริ่มตีมังกรเองนั้นหาได้ยากมาก ส่วนมิดเลนที่เอาตัวรอดได้และรู้จักไปช่วยเพื่อนก็ยิ่งเป็นเรื่องดีเข้าไปใหญ่ พอมีแครี่ที่รู้จักแอบกินเศรษฐกิจและร่ำรวยที่สุดในแนวปะทะตอนนี้อีกคน เธอก็มอบป้าย MVP แครี่เหรียญทองให้ตัวเองในใจเรียบร้อย
นาทีที่สี่ จอประกายไฟฟ้าของชิวสื่อหมิงประกอบเสร็จแล้ว เหลือแค่รอให้เกิดไฟต์เล็ก ๆ สักครั้ง
ชิวสื่อหมิงเหลือบมองมินิแมป จังเกิลฝั่งตรงข้ามยังไม่โผล่ ส่วนหอยโข่งกับเหยากำลังเก็บครีปที่เลนมาร์คเกอร์อย่างไม่รีบร้อน “กวั่นกวั่น เคลียร์ครีประลอกนี้เสร็จแล้วลงมาข้างล่างนะ น้องสตรอว์เบอร์รี่ก็ลงมาได้ไหม เรารุมสี่ต่อสองก่อน ฆ่าหอยโข่งกับเหยา แล้วค่อยดันป้อมบุกเข้าป่าฝั่งนั้น!”