บทที่ 5 ศาสตร์ทำนายคู่ครอง (วิชา)
“ศาสตร์ทำนายคู่ครองมีข้อควรรู้หลายอย่าง ทั้งการเกิด การข่ม ฆ่า ขัดแย้ง และลงทัณฑ์ของปีนักษัตร วงจรหกสิบปี ดาวประจำปี ธาตุนักษัตร วังชะตา ดวงชะตาแปดอักษร ทิศทาง และอื่น ๆ” ผู้เฒ่าเต๋าแนะนำคร่าว ๆ
“เวลามีจำกัด เรื่องซับซ้อนไว้สอนทีหลัง วันนี้จะสอนเรื่องทิศทางคู่ครองก่อน”
“ทิศทางคู่ครองที่ตรง ไม่ได้หมายความว่าเป็นคู่ที่เหมาะสมกับคุณเสมอไป เพราะยังมีปัจจัยอื่นให้พิจารณาอีกมาก
แต่มันช่วยตัดตัวเลือกที่ผิดออกไปได้ โดยเฉพาะกับคุณ” พอพูดถึงตรงนี้ ผู้เฒ่าเต๋าชายตามองฉันแวบหนึ่งอย่างมีนัยยะ
ตอนนั้นฉันไม่เข้าใจว่าแวบนั้นหมายความว่าอะไร
จนกระทั่งหลายปีต่อมา ประสบการณ์นับไม่ถ้วนทำให้ฉันเข้าใจลึกซึ้งถึงนัยแห่งแวบตานั้น ว่ามันมีเรื่องเล่าเหลือจะพรรณนาซ่อนอยู่มากมายเพียงใด
ตอนนี้ สิ่งเดียวที่ฉันสนใจคือฟังว่ามันคำนวณกันยังไง แม่นหรือเปล่า
วิธีวัดทิศทางคู่ครอง ใช้วิชาฝ่ามือ วาง 12 ปีนักษัตรบนมือ (วาดรูปบนมือ แล้วดูประกอบ จะเข้าใจง่าย ดูรูปด้านล่าง)
แฟนคลับผู้ใจดี อิงจอย จัดให้ ใช้มือซ้ายดู
ยื่นมือซ้ายออกมา ใช้นิ้วชี้ นิ้วกลาง นิ้วนาง และนิ้วก้อย
เริ่มจากโคนนิ้วนาง วนตามเข็มนาฬิกา: จื่อ โฉ่ว อิ๋น เม่า เฉิน ซื่อ อู่ เว่ย เชิน โหย่ว ซวี ไห่
ครบรอบพอดี
ทิศทางในวิชาฝ่ามือ มีบนคือใต้ ล่างคือเหนือด้วย (มือใหม่ที่ไม่มีพื้นฐานเลย ให้หงายมือที่วาดฝ่ามือไว้ แล้วชี้ปลายนิ้วกลางไปทางทิศใต้จริง ด้านล่างก็จะตรงกันเอง)
จื่อ อู่ เม่า โหย่ว แทนทิศทั้งสี่: เหนือตรง, ใต้ตรง, ตะวันออกตรง, ตะวันตกตรง
แฟนคลับผู้ใจดี อิงจอย จัดให้
ตำแหน่งอื่นแทนทิศทั้งแปด
ใช้วันเกิดตามปฏิทินจันทรคติ นับจากเดือนไปหาวันก็พอ
เดือนตามปฏิทินจันทรคติ ไม่ได้เริ่มจากปีชวด ตรงนี้ต้องระวังเป็นพิเศษ
แต่เดือนอิ๋นแทนเดือนอ้าย
วนตามเข็มนาฬิกาหนึ่งรอบ ปีชวดคือเดือน 11 ปีฉลูคือเดือน 12
เช่น คนเกิดวันที่ 3 เดือน 3
เดือนสามคือเฉิน
วันที่สาม ให้นับจากเฉินไปอีกสามตำแหน่ง เฉิน ซื่อ อู่ ตกที่อู่หมายถึงทิศใต้ตรง จุดบนเส้นที่ยืดออกไปสองข้าง หรือก็คือแนวเหนือใต้ เป็นทิศทางของคู่ครองที่เหมาะสม โดยยึดสถานที่เกิดเป็นหลัก
นี่มันง่าย ฟังทีเดียวฉันก็เข้าใจ รีบไล่นิ้วนับเลย
ฉันไม่ได้รีบนับของตัวเองหรอกนะ
ด้วยความคิดแบบวิทยาศาสตร์ ต้องทดสอบความแม่นยำก่อน
ฉันนับจากญาติที่ฉันรู้วันเกิดทุกคนเรียงคิวเลย
บางคนทิศทางตรงกัน บางคนก็ไม่ตรง
บางคู่ มีคนหนึ่งตรง อีกคนไม่ตรง
“แบบนี้หมายความว่าไงครับ” ฉันถามผู้เฒ่าเต๋า
เขามองฉันอย่างดูถูก แล้วบอกว่า “นี่แค่ช่วยตัดตัวเลือกที่ผิดพลาดได้ ลองดูเองสิว่าคนที่เลือกผิดเป็นยังไงกันบ้าง”
ฉันกำลังจะบอกว่า ก็เหมือน ๆ กันหมดนะ ก็ดีกันดีนี่
ผู้เฒ่าเต๋าก็ชิงตัดบท บอกแนวทางกับฉันว่า “ดีหรือไม่ดีไม่ใช่คุณเป็นคนตัดสิน แต่ตัวเขาเองต่างหาก
สำหรับคนที่มีดวงชะตาใหญ่ หนึ่งร้อยล้านเป็นเพียงเป้าหมายเล็ก ๆ
สำหรับบางคน ต่อให้ระเบิดสุสานบรรพบุรุษ ก็หาไม่ได้ถึงสิบล้าน
สำหรับคนธรรมดา ปีหนึ่งหาได้สามสิบล้าน ต้องรู้สึกว่าสุสานบรรพบุรุษมีควันเขียวพุ่งออกมาแน่
แต่สำหรับคนที่มีระดับสูง ปีหนึ่งหาได้แค่สามสิบล้าน นั่นเท่ากับขาดทุนจนกางเกงในหลุดเลย
นั่นคือ ที่คุณคิดว่าเขามีชีวิตดี สำหรับระดับของเขาแล้ว นั่นอาจเป็นความย่ำแย่ที่ยากจะรับได้
ระดับของแต่ละคนใหญ่แค่ไหน คนนอกอาจไม่รู้ แต่ตัวเองรู้แก่ใจ
อย่างเป้าหมายเล็ก ๆ หนึ่งร้อยล้าน สำหรับระดับของคนคนนั้น มันก็เป็นแค่เป้าหมายเล็ก ๆ จริง ๆ
แต่สำหรับคนอื่น ก็ฟังแล้วขำ ๆ เหมือนเป็นมุกตลก
อีกอย่าง สิ่งดี ๆ ที่คุณเห็นอาจไม่จริงเสมอไป
ภรรยาของเฉียนจงซูเคยกล่าวว่า: ก้นหม้อบ้านไหนก็มีเขม่า ไม่ใช่ว่าคนอื่นจะสดใสไร้ที่ติ แต่เขาแค่ไม่เอาความยุ่งเหยิงในชีวิตมาให้คนอื่นดูต่างหาก”
ผู้เฒ่าเต๋าพูดจบ ทำท่าทางปล่อยวางเหนือโลก มองฉันด้วยหางตา
คิดดูดี ๆ คำพูดนี้ก็ไม่ผิด ดูเหมือนเรื่องก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ
แต่ไอ้ตาเฒ่านี่ จากพูดเรื่องกางเกงใน จู่ ๆ ก็วกไปพูดถึงท่านหยางเจี้ยง ฉันรับไม่ค่อยได้จริง ๆ
มันเหมือนเอาต้นหอมมาจิ้มกาแฟยังไงก็ไม่รู้
รสนิยมอะไรเนี่ย? นี่นับว่าสุขุมกับสามัญอยู่ร่วมกันได้หรือไง?
โชคดีที่ฉันรู้ตัวดี
เถียงกับตาเฒ่านี่ ฉันสู้ไม่ได้แน่
ฉันเลยยิ้มเจื่อน ๆ บอกว่า “อาจารย์พูดถูกครับ”
แต่ในใจคิดว่า จะจริงหรือเปล่า เอาไว้ฉันค่อย ๆ พิสูจน์ทีหลังก็แล้วกัน
ไม่รู้ว่าฉันนับว่าได้เข้ารีตสำนักหรือยังนะ รู้สึกว่าเรียนแค่นี้ยังขาด ๆ อยู่
อย่างน้อย ๆ ฉันก็ถือว่าเป็นคนมีอาจารย์แล้ว
ฉันเลยหน้าด้านถามผู้เฒ่าเต๋าว่า “อาจารย์ครับ ปกติผมก็ไม่ได้หาแฟนทุกวันหรอก สอนอะไรที่ใช้บ่อย ๆ ให้อีกหน่อยสิครับ”
ปากพูดอย่างนี้ แต่ในใจก็ยังหวั่น ๆ ไม่รู้ว่าแกจะรำคาญที่ฉันโลภเกินไปรึเปล่า