แต่ไม่นานก็มีทหารญี่ปุ่นสังเกตเห็นความผิดปกติ
ถ้าเป็นรถถังหนึ่งหรือสองคันที่วิ่งเพี้ยน ยังอาจอธิบายได้ว่าเกิดจากการประสานงานผิดพลาดหรือคนขับบังคับรถออกนอกเส้นทาง แต่นี่รถถังกว่าร้อยคันกลับทำให้แนวรบทั้งหมดปั่นป่วน
แบบนั้นไม่มีทางอธิบายได้เลย
“บากะ! ฝ่ายศัตรูมีอาวุธต่อต้านรถถังแบบใหม่!”
“ประสิทธิภาพในการต่อต้านรถถังสูงกว่าปืนต่อสู้รถถัง 37 มิลลิเมตรที่กองทัพชาติมีประจำการอยู่มาก!”
นายทหารเสนาธิการคนหนึ่งซึ่งเคยรับราชการในหน่วยรถถังได้สติขึ้นมา
กองทัพญี่ปุ่นรู้ว่ากองทัพชาติมีปืนต่อสู้รถถัง 37 มิลลิเมตรที่นำเข้าจากแฮนส์ ใช้เป็นอาวุธต่อต้านรถถัง
ปืนต่อสู้รถถัง 37 มิลลิเมตรเจาะเกราะได้ลึก 31 มิลลิเมตร
ส่วนรถถังหลักของกองทัพญี่ปุ่นในเวลานี้ รถถังเล็กแบบ 94 กระถางข้าวสารมีเกราะหนาสุด 12 มิลลิเมตร และรถถังเบาแบบ 95 หนาสุด 12 ถึง 15 มิลลิเมตร
พูดได้ว่าแค่ยิงถูกเป้าก็เหมือนเอาตะเกียบแทงเต้าหู้ แทงทีเดียวทะลุเลย
แต่ปืนต่อสู้รถถัง 37 มิลลิเมตรทั้งกระบอกหนัก 432 กิโลกรัม ต้องใช้พลปืน 6 ถึง 7 คนประจำการ
แม้จะไม่ใช่ปืนใหญ่หนักขนาดมหึมา แต่ก็ไม่อาจเคลื่อนย้ายไปทั่วแนวรบพร้อมทหารราบเหมือนปืนไรเฟิลต่อต้านรถถังได้
กล้องเล็งเป็นแบบเล็งตรง ต้องหมุนมือบังคับลำกล้อง
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับรถถังที่เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง การประสานงานและการฝึกของพลปืนจึงถูกทดสอบอย่างหนัก
แต่กองทัพชาติยากจนยิ่งกว่ากองทัพญี่ปุ่น กระสุนเจาะเกราะที่นำเข้ามามีจำนวนจำกัด
ในประเทศแทบไม่สามารถลอกแบบผลิตกระสุนเจาะเกราะ 37 มิลลิเมตรคุณภาพสูงได้
ด้วยเหตุนี้ พลประจำปืนต่อสู้รถถัง 37 มิลลิเมตรจึงแทบไม่ได้ฝึกยิงกระสุนจริง
พลปืนจำนวนมากฝึกเล็งเป้าบนกระดาษ ไม่เคยยิงเป้าที่เคลื่อนที่ พอเจอรถถังที่เคลื่อนไหวฉับไวก็ลนลาน