ทหารผ่านศึกคนหนึ่งชักดาบปลายปืนออกมา ตัดสายชนวนของถุงระเบิดทีเอ็นทีน้ำหนัก 5 กิโลกรัมที่แจกให้ทหารแต่ละนายออกไปกว่าครึ่งอย่างเด็ดขาด แล้วติดตั้งอุปกรณ์จุดชนวนแบบดึงสาย
พลทหารชั้นหนึ่งคนหนึ่งอดเตือนขึ้นมาไม่ได้ว่า
“ผู้หมวดครับ ผู้หมวดตัดสายชนวนถุงระเบิดสั้นขนาดนี้ ตั้งแต่ดึงสายจนถึงระเบิดก็ไม่ถึง 3 วินาทีแล้ว พอจุดชนวนขึ้นมา ผู้หมวดแทบไม่มีเวลาถอยหนีเลยนะครับ!”
“ผมมีพี่ชายคนหนึ่งรับราชการอยู่ในหน่วยช่าง เขาบอกผมว่าถุงระเบิดต้องเผื่อเวลาถอยอย่างน้อย 7 วินาที!”
“ยิ่งตอนนี้เราใช้ระเบิดสีเหลืองนำเข้าที่ดีที่สุดและมีอานุภาพร้ายแรงที่สุด ไม่ใช่ระเบิดที่ผลิตในประเทศเหมือนเมื่อก่อน ยิ่งต้องระวังนะครับ!”
ทหารผ่านศึกกล่าวเสียงเย็นชาว่า
“พวกเราล้วนเป็นคนที่ถูกกำหนดให้ตายอยู่แล้ว จะถอยหนีไปทำไม?”
“สิ่งสำคัญที่สุดคือระเบิดตุ่นโดให้ตาย ไม่ให้พวกมันมีเวลาตั้งตัว!”
พลทหารชั้นหนึ่งได้สติขึ้นมาเช่นกัน ตอนนี้พวกเขาคือหน่วยกล้าตาย ไม่ใช่หน่วยรบตามปกติอีกแล้ว
เป้าหมายเดียวที่พวกเขามายืนอยู่ตรงนี้คือสังหารตุ่นโดให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนตายในสนามรบ
ไม่ใช่ทำภารกิจเสร็จแล้วล่าถอย
เขาจึงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะชักดาบปลายปืนออกมาตัดสายชนวนถุงระเบิดทีเอ็นทีของตัวเองให้สั้นลงเช่นกัน
วิธีนี้แพร่หลายในทัพเสฉวนอย่างรวดเร็ว ไม่มีใครบังคับ ทุกคนลอบดัดแปลงกันเองทั้งนั้น
และยังมีแนวโน้มจะแพร่ไปยังหน่วยอื่นอย่างรวดเร็วด้วย
ทุกคนละทิ้งความหวังที่จะมีชีวิตรอด เตรียมรบโดยถือว่าตัวเองเป็นคนตายไปแล้ว
แต่ในเวลานี้ หลินอ้าวเทียน ผู้บัญชาการสูงสุดของทั้งเมืองกลับหายตัวไป
เขาเสี่ยงอันตรายขึ้นภูเขาซเพียงลำพัง ใช้แผนที่มองเห็นได้ สวมเครื่องแบบทหารญี่ปุ่น แล้วแทรกซึมขึ้นไปบนภูเขาคนเดียว