ขณะเดียวกัน ทางกองบัญชาการแนวรบของกองทัพญี่ปุ่นก็กำลังประชุมทางทหารกันตลอดทั้งคืน
“บากะ!”
“ไร้ความสามารถ ไร้ความสามารถสิ้นดี!”
“กองพลระดับหนึ่งของจักรวรรดิสองกองพลบุกโจมตีกองกำลังเล็ก ๆ ที่ถูกทิ้งไว้คอยสกัดข้าศึกและพลีชีพแท้ ๆ กลับสูญเสียรถถังอันล้ำค่าของจักรวรรดิไปกว่าแปดสิบคัน ทหารจักรวรรดิบาดเจ็บล้มตายเกือบแปดพันนาย!”
“กองพลระดับหนึ่งของจักรวรรดิตั้งสองกองพล ต่อให้ปะทะตรง ๆ แล้วเอาชนะกองทัพนามภาคสนามของกองทัพชาติ ก็ไม่มีทางต้องสูญเสียหนักถึงขนาดนี้!”
“ทำให้กองทัพตั๊กแตนของจักรวรรติเสียหน้าไปจนหมดสิ้น!”
“ผู้บังคับบัญชาโง่เง่าอย่างพวกแกสมควรเซ็ปปูกุชดใช้ความผิด!”
······
ผู้บัญชาการแนวรบชาวตระกูลตั๊กแตนผู้พิการและเป็นหัวหน้าฝ่ายญี่ปุ่น เปิดปากด่ากราดกลางที่ประชุมอย่างไม่ไว้หน้าใคร
บ้าเอ๊ย!
กำแพงเมืองถูกทำลายแล้ว ข่าวชัยชนะก็ส่งกลับไปทั้งในและนอกประเทศเรียบร้อย
ทุกคนต่างกำลังเตรียมงานพิธีเข้าเมืองครั้งใหญ่กันอยู่
แต่ตอนนี้กองกำลังของสองกองพลกลับสูญเสียอย่างหนักระหว่างกวาดล้างข้าศึกที่ยังหลงเหลืออยู่ในเมือง
พ่ายแพ้ยับเยิน!
เจอเรื่องแบบนี้ ใครจะไม่เดือดดาล!
ผู้บังคับการกองพลญี่ปุ่นคนอื่น ๆ ซึ่งกุมอำนาจจริงต่างมองผู้บังคับการกองพลที่ 9 และกองพลที่ 16 ที่กำลังขายหน้าอย่างดูแคลน
ในสายตาพวกเขา กองพลทั้งสองรีบร้อนชิงบุกเข้าเมืองเพื่อแย่งความดีความชอบ
แต่กลับรบออกมาได้สภาพเช่นนี้ ช่างทำให้กองทัพตั๊กแตนขายหน้าเสียจริง
ผู้บังคับการกองพลยศพลโททั้งสองฝ่ายที่เป็นฝ่ายผิดไม่กล้าโต้เถียง ได้แต่กัดฟันทนเอาไว้
หลังจากผู้บัญชาการชาวตระกูลตั๊กแตนขาพิการของกองทัพญี่ปุ่นระบายความโกรธจนหมด พลโทโยชิตะแห่งกองพลที่ 9 จึงอธิบายว่า