ย่านตะวันตกแห่งนี้เป็นแหล่งที่ขึ้นชื่อเรื่องความปนเปื้อนชนทุกชนิด รอบด้านเต็มไปด้วยอาคารเก่าที่ถูกรื้อถอนไปแล้วครึ่งหนึ่ง
ภายในร้านเน็ตอบอวลไปด้วยกลิ่นฉุน กลิ่นบุหรี่คุณภาพต่ำผสมปนเปกับกลิ่นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป
ลูกค้าที่เล่นอินเทอร์เน็ตในโถงใหญ่สวมหูฟัง ตะโกนโหวกเหวกกันเสียงดัง โดยไม่มีใครสังเกตเห็นเงาดำหลายร่างที่กรูกันเข้ามาจากประตูหลัง
ตรงสุดทางเดินชั้นสอง ประตูห้องวีไอพีหมายเลข 3 ปิดสนิท ไม่มีแสงแม้แต่น้อยเล็ดลอดออกมาจากร่องประตู
โจวเจิงส่งสัญญาณมือ
เสียงดังตุ้บ ประตูห้องถูกชนจนหลุดออกจากวงกบ
ไอ้เฒ่า ผู้ซื้อที่อยู่ในห้อง ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ
เขาคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ ระบบป้องกันที่ตัวเองทุ่มเงินซื้อจากดาร์กเว็บ ปกติแม้แต่การติดตามของตำรวจระหว่างประเทศยังสกัดกั้นได้
แต่ทำไมคืนนี้พออยู่ต่อหน้าอีกฝ่าย ถึงเปราะบางราวกับทำจากกระดาษ!
ไม่เพียงถูกฝังม้าโทรจันย้อนกลับ แม้แต่การตัดการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตทางกายภาพก็ยังทำไม่สำเร็จ
เมื่อวินาทีก่อน เขายังถือไขควงอยู่ในมือ
กำลังจะทุบฮาร์ดไดรฟ์ของคอมพิวเตอร์ให้แหลก เพื่อทำลายหลักฐานทั้งหมด
แต่แล้วประตูก็ถูกถีบเปิดเสียก่อน
“ตำรวจ! ห้ามขยับ!”
หน่วยปฏิบัติการพิเศษสองนายพุ่งเข้าใส่
ไอ้เฒ่ายังไม่ทันได้เหวี่ยงไขควงในมือ ก็ถูกกดลงกับพื้นซึ่งเกลื่อนไปด้วยก้นบุหรี่
กู้ถิงเชินก้าวเข้าไปในห้อง
เขากระชากสายอินเทอร์เน็ตออก แล้วตัดกระแสไฟทันที
จากนั้นหยิบแฟลชไดรฟ์ที่ไอ้เฒ่ายังไม่ทันทำลายออกจากเครื่องคอมพิวเตอร์มาไว้ในมือ
“พาตัวไป”
หน่วยปฏิบัติการพิเศษสองนายยกตัวไอ้เฒ่าขึ้น แล้วลากออกไปอย่างไม่ปรานี
แม้ถูกควบคุมตัวขึ้นรถตู้แล้ว เขาก็ยังตะโกนโวยวายไม่หยุด
“พวกคุณจับผมทำไม!”
“ผมก็แค่เล่นเกม! ผมมาเล่นเน็ตข้ามคืนที่นี่ ผิดกฎหมายตรงไหน!”