กู้ถิงเชินตกใจสุดขีด ยกปืนขึ้นเตรียมยิง แต่ทั้งคู่อยู่ใกล้กันเกินไปจนยิงไม่ได้
แต่ซ่งเชียนเซี่ยเพียงเอียงตัวเล็กน้อย ก็หลบคมลวดเหล็กได้
เข่ากระแทกอันโหดเหี้ยมพุ่งเข้าใส่คางของกระจกเงาอย่างแม่นยำ
ร่างของกระจกเงาถูกกระแทกลอยขึ้นไปครึ่งเมตร ก่อนจะตกลงพื้นอย่างแรง
แต่ยังไม่จบแค่นั้น
ซ่งเชียนเซี่ยก้าวตามไปทันที ใช้ศอกกดลำคอของเขาไว้
หากเธอกดลงไปอีกสักหนึ่งนิ้ว หลอดลมของกระจกเงาคงแตกกระจายตายคาที่
กระจกเงาเหลือกตาขาว แขนขากระตุก เสียง “กึก ๆ” ดังออกมาจากลำคอ
หน่วยปฏิบัติการพิเศษรีบกดกระจกเงาให้แนบพื้นทันที
ซ่งเชียนเซี่ยปัดมือเบา ๆ
“ลีลาเยอะ เสียลมหายใจเปล่า ๆ”
ทุกคนต่างมองตาค้าง
ใครจะคิดว่า คุณที่ปรึกษาซ่งที่ปกติอยู่ในโรงพักก็เอาแต่กินเงินเดือนไปวัน ๆ แถมยังยอมสู้ตายเพื่อขนมแค่นิดเดียว
พอลงมือขึ้นมาจะดุดันขนาดนี้!
โจวเจิงเผลอยกมือคลำคางตัวเอง
เมื่อครู่ ต่อให้เป็นครูฝึกต่อสู้ของหน่วยโดนเข้าเต็ม ๆ ก็คงต้องนอนพักครึ่งวัน
ซ่งเชียนเซี่ยใจวูบ แย่แล้ว เผลอคุมตัวเองไม่อยู่ หลุดเผยพิรุธอีกแล้ว!
เธอรีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นท่าทางขี้ขลาดทันที
“โอ๊ยแม่เจ้า ตกใจแทบตาย! โชคดีที่ตอนเที่ยงตักผักโขมมาเพิ่มอีกสองขีด ป๊อปอายไม่ได้หลอกกันจริง ๆ ด้วย!”
ทุกคนทำหน้าเอือมระอา
เธอคิดว่ากำลังแสดงการ์ตูนอยู่หรือไง?
กู้ถิงเชินไม่พูดอะไร เพียงมองเธอลึก ๆ แวบหนึ่ง ก่อนจะเก็บปืนประจำกายเข้าซองอย่างคล่องแคล่ว