เสียงไซเรนฉีกความเงียบสงบของเขตไฮเทค เมืองเจียงเฉิง
รถตำรวจสามคันแล่นคำรามเข้ามา ก่อนเบรกกะทันหันจอดอยู่ใต้อาคารเอของศูนย์เทคโนโลยีเทียนฉง
กู้ถิงเชินผลักประตูรถลงมา แล้วก้าวยาว ๆ มุ่งหน้าเข้าไปในโถงต้อนรับ
อาจารย์เจิ้งกับโจวเจิงที่ตามมาข้างหลังต่างมีสีหน้าเคร่งเครียด
ซ่งเชียนเซี่ยรั้งท้าย เงยหน้ามองผนังกระจกที่พุ่งสูงเสียดฟ้า
“ที่นี่หรูหราจริง ๆ นะ~”
อาจารย์เจิ้งลดเสียงลง
“จะไม่หรูได้ยังไง เป็นผู้เสียภาษีรายใหญ่ของเมืองเจียงเฉิง แถมยังเป็นต้นแบบด้านเทคโนโลยีของทั้งมณฑล”
“แต่รองประธานซุนเย่าอู่กลับชักกระตุกล้มลง น้ำลายฟูมปากอยู่ในห้องทำงานส่วนตัว ตอนนี้ยังอยู่ในห้องไอซียูของโรงพยาบาลกลางเมืองหมายเลขหนึ่ง กำลังได้รับการช่วยชีวิตอยู่เลย”
โจวเจิงกดเรียกลิฟต์เฉพาะ
“ผู้กำกับหลี่ประกาศกร้าวในกรมตำรวจแล้ว”
“ถ้าจัดการเรื่องนี้ได้ไม่ดี ทั้งกองบัญชาการตำรวจนครบาลคงถูกกระแสความเห็นของประชาชนถล่มจมแน่”
กู้ถิงเชินนำทุกคนเข้าไปยังชั้นสำนักงานประธานกรรมการซึ่งจัดไว้เฉพาะ
ประตูลิฟต์เปิดออก แรงกดดันจากบริษัทใหญ่ก็โถมเข้ามาปะทะหน้า
ระบบรักษาความปลอดภัยทั่วทั้งชั้นเข้มงวดจนน่าตกตะลึง
ทั้งระบบล็อกลายนิ้วมือ การยืนยันตัวตนสองชั้นด้วยม่านตาและใบหน้า ตลอดจนกล้องอินฟราเรดที่เฝ้าระวังตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงโดยไม่มีจุดอับ
หัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยกำลังยืนรออยู่ตรงทางเดิน เหงื่อท่วมศีรษะ