ในห้องมอนิเตอร์ ช่างเทคนิคเวรยามสองคนกำลังพยายามลบฟุตเทจกล้องวงจรปิดทั้งหมด
ซ่งเชียนเซี่ยไม่เสียเวลาพูดมาก
เธอคว้าฐานเถ้าบุหรี่โลหะบนโต๊ะข้าง ๆ ขึ้นมา ฟาดท้ายทอยของทั้งคู่คนละสองที
เธอกะน้ำหนักได้พอดี ทั้งสองแค่สลบไป
ซ่งเชียนเซี่ยลากทั้งคู่ไปกองไว้ที่มุมห้องอย่างคล่องแคล่ว ก่อนทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หมุนหน้าแผงควบคุมหลัก
เธอวางมือทั้งสองลงบนคีย์บอร์ด ท่ามกลางภาพจากกล้องวงจรปิดหลายสิบจอที่กะพริบวูบวาบ
“ฉันคือซ่งเชียนเซี่ย ศูนย์เฝ้าระวังถูกควบคุมแล้ว ทุกคนฟังคำสั่งฉัน”
“อาจารย์เจิ้ง พี่โจว พาคนไปกวาดล้างพื้นที่รอบนอกกับคาสิโนชั้นสอง”
“ผู้กองกู้ ประตูลับของเคพี่เชื่อมไปยังท่อระบายอากาศใต้ดิน”
มือทั้งสองของซ่งเชียนเซี่ยเคลื่อนไหวบนคีย์บอร์ดจนเห็นเป็นเงาพร่า
โค้ดสีเขียวดำบนหน้าจอไหลพรั่งพรูลงมาราวกับน้ำตก
ระบบรักษาความปลอดภัยของเซิ่งชื่อเจียหัวจัดว่าเป็นระดับท็อปในตลาด แต่ในสายตาของพันหน้า มันก็ไม่ต่างจากของเล่นเด็ก
“กำแพงไฟชั้นแรก เจาะผ่านแล้ว”
“เขตกั้นทางกายภาพชั้นที่สอง อ้อมผ่านได้แล้ว”
“อินทราเน็ตหลักชั้นที่สาม ยึดได้แล้ว!”
ห้านาที
ซ่งเชียนเซี่ยเจาะเข้าเซิร์ฟเวอร์การเงินหลักของเซิ่งชื่อเจียหัวได้สำเร็จ
แถบความคืบหน้าปรากฏขึ้นบนหน้าจอ: 【กำลังคัดลอกข้อมูลธุรกรรมทางการเงินทั้งหมด…】
“แผนกเทคนิคของกองบัญชาการได้ยินไหม? พี่เฉิน! เสี่ยวหวัง!” ซ่งเชียนเซี่ยตะโกนใส่ไมโครโฟน
“ได้ยินแล้ว! ได้ยินแล้ว! เสี่ยวซ่ง คุณนี่สุดยอดจริง ๆ!” เสียงตื่นเต้นของเสี่ยวหวังดังมาจากปลายสาย
“ไม่ต้องพูดมาก เตรียมเปิดช่องทางลับไว้รับข้อมูล! ฉันจะขุดบัญชีเน่า ๆ ของเคพี่ตลอดหลายปีที่ผ่านมาออกมาให้หมด!”
แถบความคืบหน้าการส่งข้อมูลเริ่มขยับไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง
ซ่งเชียนเซี่ยกวาดตามองภาพจากกล้องวงจรปิดหลายสิบจอไปมา