บนรถที่กำลังกลับกองบัญชาการตำรวจนครบาล ทิวทัศน์ยามค่ำคืนนอกหน้าต่างไหลถอยหลังอย่างรวดเร็ว
ซ่งเชียนเซี่ยนั่งอยู่เบาะหลัง ในใจกำลังคำนวณอย่างบ้าคลั่ง
ถ้าไม่ได้จริง ๆ ก็คงต้องใช้วิธีสกปรกจากโลกใต้ดินเพื่อขุดคุ้ยเบื้องหลังของเขาแล้ว
ในห้องสอบสวนของกองบัญชาการตำรวจนครบาล
แสงจากหลอดไฟขาวสว่างจ้าจนห้องไม่มีเงาเลยสักนิด แสบตาจนชวนให้รู้สึกอึดอัด
ฟางยวนถูกใส่กุญแจมือ นั่งอยู่บนเก้าอี้สอบสวน
แม้จะถูกจับกุมแล้ว แต่แววคลั่งไคล้บนใบหน้ากลับไม่ลดลงแม้แต่น้อย
ไม่มีความสิ้นหวังของผู้ต้องสงสัยที่ถูกจับกุม และไม่มีความหวาดกลัวต่อโทษหนัก
เขาพิงพนักเก้าอี้ แถมยังมองแผ่นผนังเก็บเสียงในห้องสอบสวนอย่างสนอกสนใจ
กู้ถิงเชินนั่งอยู่หลังโต๊ะยาว ก่อนจะโยนภาพถ่ายจากการตรวจสถานที่เกิดเหตุและรายงานผลตรวจทางเคมีลงบนโต๊ะอย่างแรง
“ฟางยวน คดีซุนเย่าอู่ รองประธานบริษัทศูนย์เทคโนโลยีเทียนฉง ถูกพิษโลหะหนัก ที่เกิดเหตุพบป้ายพนักงานซ่อมบำรุงปลอมที่คุณทำขึ้น แล้วยังมีสารพิษเคมีเข้มข้นที่พบในที่พักของคุณอีก คุณยังมีอะไรจะแก้ตัวไหม”
ฟางยวนเหลือบมองรูปถ่ายเหล่านั้น มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม
“ทำไมผมต้องแก้ตัวด้วย”
“สารนั่นผมสังเคราะห์ขึ้นมาเอง พวกนิติเวชของคุณคงใช้เวลานานกว่าจะตรวจพบส่วนประกอบสินะ ช่วยไม่ได้หรอก ในประเทศนี้ไม่มีการขึ้นทะเบียนสารพิษชนิดนี้ไว้เลย”