*
ประธานบริษัทเครือป๋อหัวใจวายเสียชีวิตกะทันหัน หลังเห็นราคาหุ้นของบริษัทเครือป๋อดิ่งลงเหวจนน่าใจหาย
เพิ่งผ่านไปได้แค่เดือนเดียวหลังจากคุณป๋อจากไป ฮูหยินป๋อก็โวยวายเรียกร้องหย่าร้าง หวังจะแบ่งทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของบริษัทเครือป๋อแล้วหนีไปเสวยสุขที่ต่างประเทศ
ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อเช่นนี้ ต่อให้ป๋อเหยียนถิงอยากคบหากับเถียนเถียนมากแค่ไหน ก็ร้อนใจไม่ได้ เพราะยังมีเรื่องภายในและภายนอกให้จัดการอีกมากมาย
บริษัทเครือป๋อใกล้ล้มละลายเต็มที ได้ยินว่าอีกไม่นานก็ต้องย้ายไปเมืองเล็กห่างไกล ส่วนตระกูลป๋อก็ถอนตัวออกจากแวดวงสังคมชั้นสูงของเมืองหลวงอย่างสิ้นเชิง
ความวุ่นวายภายในตระกูลป๋อไม่ได้ส่งผลกระทบต่อลู่หวังและหยุนอู้เลย
ทั้งคู่เริ่มใช้ชีวิตคู่ร่วมบ้านกันอย่างหวานชื่น แค่ก ๆ... แม้จะพูดให้กว้างกว่านั้น จริง ๆ แล้วพวกเขาก็อยู่ด้วยกันมาตั้งนานแล้ว
กลางวันบางครั้งลู่หวังกลับไปทำงานที่บริษัท บางครั้งก็หยุดพักอยู่บ้าน อาหารสามมื้อในแต่ละวันล้วนเป็นฝีมือของเขา ส่วนอาหารที่หยุนอู้กินไม่หมด เขาก็รับไปจัดการต่อเหมือนเดิม
ตอนแรกหยุนอู้ยังไม่ค่อยชิน แต่พอเห็นหน้าหนาของเขาเข้าบ่อย ๆ ก็เริ่มชินไปเอง
เวลาลู่หวังอยู่บ้านตอนกลางวัน บางครั้งเขาก็พาหยุนอู้ออกไปเดินเล่น หยุนอู้ไม่ค่อยมีอารมณ์นัก กลับเป็นลู่หวังที่ชอบซื้อเสื้อผ้ากับรองเท้ามากมายให้เธอเสียทุกครั้ง เสื้อผ้าในห้องแต่งตัวส่วนใหญ่ล้วนเป็นของเธอ
พวกเขายังไปเยี่ยมพ่อหยุนกับหยุนมารดาที่โรงพยาบาลด้วยกันอยู่บ่อย ๆ นั่งกินมื้อกลางวันและพูดคุยกัน
พอตกกลางคืนก็... แค่ก ๆ เข้าใจกันดีอยู่แล้ว
ลู่หวังเคยเดินทางไปทำงานต่างเมืองแค่ครั้งเดียว และจากไปเพียงสามวันเท่านั้น ถ้าไม่ใช่เพราะปฏิเสธการเดินทางครั้งนี้ไม่ได้ เขาคงไม่อยากห่างจากหยุนอู้เลย