*
ภายในจวนขุนนางผู้ทรงอำนาจแห่งหนึ่งในเมืองหลวง มีเรือนหลังหนึ่งที่ได้รับการซ่อมแซมอย่างดีเยี่ยม
ภายในห้องข้าง เด็กสาวร่างอรชรอ่อนหวานคุกเข่าหมอบอยู่บนพื้นอย่างไม่สนใจภาพลักษณ์ พลางพึมพำกับตัวเองว่า
“ตอนนี้ไม่หนี แล้วจะรอให้โดนหั่นเป็นแปดชิ้นหรือไง?”
นางชูสะโพกขึ้น มุดเข้าไปใต้เตียงอย่างทุลักทุเล พร้อมยื่นแขนควานหาของที่ซ่อนไว้ด้านใน
ไม่นาน ในที่สุดนางก็หยิบห่อผ้าใบเล็กที่เตรียมไว้ก่อนหน้าออกมาจากใต้เตียง เปิดดูเสื้อผ้า เครื่องประดับ และเงินที่อยู่ข้างใน
“เงินพวกนี้เอาไว้ซื้อที่นา ส่วนพวกนี้เอาไว้ซ่อมบ้าน...”
นางตรวจนับและคำนวณอย่างจริงจัง ตั้งใจจะแอบหนีกลับไปใช้ชีวิตอิสระในหมู่บ้านเล็ก ๆ
“ส่วนพวกนี้... กลับไปหาหญิงจัดหาคู่ให้ช่วยดูคนอีกสักคน เอาไว้แต่งงาน...”
“เจ้าพูดว่าอะไรนะ?”
จู่ ๆ เสียงคุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านหลัง ร่างบอบบางของเด็กสาวสั่นสะท้าน ก่อนจะค่อย ๆ หันกลับไปอย่างตัวสั่นงันงก
สามีราคาถูกที่นางเก็บมาได้ ตอนนี้ฟื้นความทรงจำและกลายเป็นขุนนางผู้ทรงอำนาจแห่งราชสำนักแล้ว
นางกลัวว่าเขายังจะเคืองเรื่องที่นางหลอกลวงเขาอยู่ จึงคิดจะสะพายห่อผ้าหนีไปกลางดึก
ใบหน้าของสามีราคาถูกยังคงหล่อเหลา เพียงแต่แววตาลึกล้ำของเขาชวนให้รู้สึกหวาดหวั่น
กลางดึกสงัด เสียงสะอื้นแผ่วเบาภายในม่านยังไม่หยุด เด็กสาวร่างบอบบางสะอึกสะอื้นพลางเปิดม่านเตรียมหนี ทว่าคนด้านหลังกลับรวบเอวนางดึงกลับเข้าสู่อ้อมกอด
ม่านหนาทึบช่วยบดบังเสียงกระมิดกระเมี้ยนไปได้บ้าง
“ยังอยากให้หาคู่ให้อีกหรือ?”