*
ใคร? ใครกำลังพูดอยู่?
หยุนอู้รู้สึกประหลาดใจอยู่ในใจ ชั่วขณะหนึ่งยังตั้งตัวไม่ทัน
ภรรยา? อ๊าาาา???
อันอี้หร่านคิดว่านางไม่อยากเปลี่ยนห้อง จึงกอดอกทันที สีหน้าเจือความไม่พอใจเล็กน้อยก่อนกล่าวว่า:
“ก็แค่ห้องห้องหนึ่งเท่านั้น ท่านคงไม่ใจแคบถึงเพียงนี้กระมัง?”
「อันอี้หร่านเป็นอะไรของนางน่ะ ตัวเองไปขอร้องเขาแท้ ๆ ยังทำท่าทีแบบนี้อีก」
「ท่าทีของหร่านหร่านเป็นอะไรไป? นางก็เป็นคนแบบนี้มาตลอดนั่นแหละ แค่พูดตรงไปหน่อย นางเป็นสาวห้าว ไม่ได้ตั้งใจเสียหน่อย」
“ฝั่งนั้นก็ไม่ได้มีเพียงท่านคนเดียวที่พักอยู่ คนอื่นยังไม่เห็นว่าอะไรเลย มีแต่ท่านที่อยู่ไม่สบายหรือ?”
เสียงของโจวสือเยี่ยนดังขึ้นอย่างเย็นชา เจือเสียงเยาะหยันอยู่เล็กน้อย เขาพิงอยู่ข้างประตูห้องของตนเอง ใบหน้าด้านข้างงดงามได้รูป
「พี่โจวสุดยอดเลย ไม่ตามใจใครทั้งนั้น」
「โจวสือเยี่ยนกำลังช่วยพูดแทนหยุนอู้หรือเปล่า?」
「องค์ชายใหญ่ก็แค่อารมณ์ไม่ดี เลยพูดออกไปส่ง ๆ เท่านั้นเอง หร่านหร่านของพวกเราอยากเปลี่ยนห้องแล้วมันทำไม? ก็แค่ห้องห้องหนึ่งเอง」
「อุ๊ย ๆ ๆ ก็แค่ห้องห้องหนึ่งเองงั้นหรือ อันอี้หร่านเลือกห้องไปแล้วแท้ ๆ ยังจะกลับคำกะทันหันอีก คิดรังแกหยุนอู้เพราะนางไม่มีฐานแฟนคลับหรือไง」
【ถอยไปให้หมด! อย่าเข้ามาใกล้ภรรยาข้า!】
หยุนอู้ได้ยินเสียงกัดฟันอีกครั้ง และดูเหมือนจะมีเพียงนางคนเดียวที่ได้ยินเสียงนั้นในหัว
นางหันไปมองโจวสือเยี่ยน เขายังคงพิงประตูด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ ดูท่าเข้าหายากอย่างยิ่ง ราวกับไม่ชอบหน้าใครเลยสักคน
แต่เสียงนั้นชัดเจนว่าเป็นเสียงของเขา...
เพราะคำพูดของโจวสือเยี่ยน อันอี้หร่านจึงมีสีหน้ากระอักกระอ่วนอยู่ชั่วขณะ เมื่ออยู่ต่อหน้ากล้องถ่ายทอดสด นางทำได้เพียงอดกลั้นไว้ สีหน้ายังคงดูไร้เดียงสาเช่นเดิม