*
“แฟนคืออะไร”
ซือเช่อวางกล่องใบนั้นลง ดวงตาสีเทาอมฟ้าหันมามองหยุนอู้ ก่อนกะพริบตาเผยแววสงสัยเล็กน้อย
“เรื่องนี้...”
หยุนอู้เอ่ยอย่างลังเล นางโกหกเหลียงซวี่กับคนอื่น ๆ ว่าซือเช่อเป็นแฟนของนาง เพราะพวกเขาเป็นคนแปลกหน้ากันทั้งนั้น หากให้รู้ว่านางไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวก็คงปลอดภัยขึ้นบ้าง
แต่นางควรอธิบายเรื่องนี้กับซือเช่ออย่างไรดี
“แฟนก็เป็นคำเรียกอย่างหนึ่ง... หมายถึงคนสองคนที่คบกัน มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมาก... ประมาณนั้นกระมัง”
หยุนอู้เผยสีหน้าครุ่นคิด ก่อนยกมือขึ้นวาดประกอบไปพลาง เรียบเรียงคำพูดไปพลาง
ปกตินางเก็บตัวอยู่แต่ในบ้าน ไม่เคยคบหาใครมาก่อน จึงทำได้เพียงอธิบายให้เขาฟังคร่าว ๆ
“ข้าพูดกับพวกเขาว่าเจ้าเป็นแฟนของข้าเพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน เจ้าอย่าเผลอพูดความจริงออกไปเชียว”
“ไม่หรอก”
ซือเช่อตอบรับ ใบหน้าหล่อเหลาคมคายไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย
เขากับนางอยู่ด้วยกันแล้ว เพราะฉะนั้นเขาก็เป็นแฟนของนางจริง ๆ ความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมาก และแฟนก็ทำเรื่องใกล้ชิดกันได้
แบบไหนถึงจะเรียกว่าใกล้ชิด ซือเช่อจำได้ว่าเมื่อวานหยุนอู้แนบริมฝีปากลงบนแก้มเขา ดูเหมือนจะเรียกว่าจูบ ต้องใกล้ชิดกันมากแน่ ๆ
หยุนอู้ไม่ทันสังเกตแววครุ่นคิดในดวงตาสีเทาอมฟ้าของเขา
นางประสานสองมือไว้ด้วยกัน เงยหน้าขึ้นราวกับจะอวดของล้ำค่า ก่อนรวบรวมน้ำไว้เต็มฝ่ามือด้วยพลังพิเศษ