*
บริเวณกระโจมค่ายหลังเขา
กั๋วกงแห่งจิ้น แม่ทัพฝ่ายซ้าย และคนอื่น ๆ ในฝ่ายองค์ชายรองกำลังหารือแผนรับมือร่วมกัน พวกเขาล้วนสนับสนุนให้องค์ชายรองขึ้นเป็นรัชทายาท
แต่ช่วงนี้สุขภาพของฮ่องเต้ทรุดโทรมลงเรื่อย ๆ และทรงให้ความสำคัญกับองค์รัชทายาทมากขึ้นทุกที หากพวกเขาไม่ฉวยโอกาสลงมือในคราวที่ฮ่องเต้เสด็จลงใต้เจียงหนานครั้งนี้
เกรงว่าภายหน้าจะไม่มีโอกาสชิงบัลลังก์อีกแล้ว
บัดนี้พวกเขารวบรวมกำลังทหารได้ครบแล้ว การเสด็จประพาสคราวนี้ฮ่องเต้ทรงนำทหารชั้นยอดมาด้วยเพียงไม่กี่พันนาย ขอเพียงฟ้าดินเป็นใจและผู้คนพร้อมเพรียง ก็จะชิงบัลลังก์ได้ในคราวเดียว
แล้วอย่างไรหากองค์รัชทายาทกำลังดูแลราชการแทนอยู่ที่เมืองหลวง? รอให้พวกเขาบีบบังคับฮ่องเต้ให้ทรงเขียนราชโองการสละราชบัลลังก์และส่งต่อให้แก่องค์ชายรอง คนที่ได้ขึ้นนั่งบัลลังก์มังกรก็ย่อมเป็นองค์ชายรอง
“กองทัพของเรามาถึงที่นี่อย่างราบรื่นจากเทือกเขาทางเหนือแล้ว รับรองว่าจะล้อมหุบเขาแห่งนี้จนไม่มีช่องให้เล็ดลอด!”
แม่ทัพฝ่ายซ้ายกล่าวพลางยิ้ม ก่อนกู้หวนจือจะออกศึก เขาเป็นขุนพลที่ได้รับความสำคัญที่สุดในราชสำนัก ทว่ากู้หวนจือกลับมีฐานะสูงขึ้นเรื่อย ๆ ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ จนเขาค่อย ๆ สูญเสียตำแหน่งแกนหลักในกองทัพไป
มีแต่ต้องสวามิภักดิ์ต่อองค์ชายรอง จึงจะเสี่ยงคว้าความมั่งคั่งมาได้
“คนของฝ่ายองค์รัชทายาทอยู่ที่เมืองหลวงกันหมดแล้ว คราวนี้นอกจากกู้หวนจือ ก็ไม่มีใครขวางเราได้แน่นอน!”
กั๋วกงแห่งจิ้นลูบเคราขาวพลางเอ่ย สีหน้าของทุกคนที่นั่งอยู่ต่างเคร่งขรึมขึ้น กู้หวนจือเป็นคนกล้าหาญชำนาญศึก ทั้งยังมีความคิดลึกซึ้ง
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังบัญชาการทหารเกราะดำอยู่ด้วย ศัตรูที่ใหญ่ที่สุดในคราวนี้จึงเป็นกู้หวนจือ