*
หยุนอู้ องค์หญิงแห่งแคว้นต้าจาว เป็นคนที่ได้รับความโปรดปรานที่สุดในราชวงศ์ เป็นธิดาคนสุดท้องของฮองเฮา และยังมีพระเชษฐาสามคนกับพระเชษฐภคินีอีกหนึ่งคน
นางเติบโตมาอย่างทะนุถนอม ถูกเลี้ยงดูตามใจจนกระทั่งอายุ 12 ปี จู่ ๆ ก็มีระบบชื่อเสี่ยวไป๋ปรากฏขึ้นในหัว
เสี่ยวไป๋บอกหยุนอู้ว่าโลกที่นางอยู่เป็นเรื่องเล่าขนาดใหญ่ และแม้หยุนอู้จะเป็นองค์หญิง แต่ก็ไม่ใช่นางเอก หากเป็นนางร้าย
ตอนนี้เป็นฤดูหนาว หิมะเพิ่งตกไปคราหนึ่ง พระราชวังถูกปกคลุมด้วยสีขาวโพลน พื้นดินยังมีหิมะกองหนา
ก้อนกลมสีขาวที่หลบอยู่หลังโขดหินจำลอง สวมเสื้อคลุมขนจิ้งจอกขาวห่อหุ้มร่างจนมิด นิ่งไม่ไหวติง นางจับจ้องเด็กหนุ่มทางนั้นอย่างระแวดระวัง
“เสี่ยวไป๋ เขาคือพระเอกใช่ไหม?”
หยุนอู้ถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ระบบเสี่ยวไป๋ในหัวก็พยักหน้าอย่างจริงจังไม่แพ้กัน
เด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ใต้ระเบียงทางนั้นสวมเสื้อกันหนาวเก่าซึ่งดูบางไปสักหน่อย รูปร่างสูงใหญ่ตั้งตรง เสี้ยวหน้าหล่อเหลาได้รูป มีเค้าลักษณ์แปลกตาอย่างชัดเจน
“เขาหน้าตาดีขนาดนี้ ฉันต้องแกล้งเขาไปเรื่อย ๆ จริงเหรอ?”
หยุนอู้หลบอยู่หลังโขดหินจำลอง สีหน้าฉายแววไม่เข้าใจอยู่บ้าง เด็กหนุ่มคนนั้นเป็นโอรสองค์รองของอ๋องซีเหลียง เพิ่งมาถึงพระราชวังต้าจาวเมื่อไม่กี่วันก่อน
พระเชษฐารองบอกว่าเขาเป็นตัวประกัน ชื่ออานูส พระเชษฐารองกำชับนางว่าอย่าไปเล่นกับเขา
ระบบเสี่ยวไป๋บอกว่าในฐานะนางร้าย หน้าที่ของนางคือคอยรังแกและกดขี่พระเอก เพื่อช่วยให้เขามุ่งมั่นแน่วแน่ที่จะพลิกสถานการณ์กลับมา
จากนั้นเขาก็จะหาทางกลับซีเหลียงเพื่อชิงบัลลังก์ แล้วเริ่มเส้นทางชีวิตของพระเอกผู้ยิ่งใหญ่ รวมแผ่นดินเป็นหนึ่ง ไม่มีใครต่อกรได้