*
สวี่สิงโจวกับหยุนอู้ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านหลังเล็กสไตล์ตะวันตกที่ตั้งอยู่ข้างเขตบ้านพักทหารในตัวอำเภอ
หลังบ้านยังมีลานกว้าง จะปลูกดอกไม้หรือไม้ผลอะไรก็ได้
ทุกเช้าสวี่สิงโจวจะไปทำงานที่เขตทหารข้างบ้าน พอตกเย็นก็กลับมา
เพื่อนบ้านละแวกนี้ต่างก็มีน้ำใจ วันที่พวกเขาย้ายเข้ามาวันแรก เพื่อนบ้านยังหอบผักมาฝากตั้งหลายอย่าง
พวกเขาย้ายมาอยู่ที่นี่ได้เกินครึ่งเดือนแล้ว ปกติส่วนใหญ่สวี่สิงโจวจะเป็นคนทำกับข้าว
เพราะเมื่อวานสวี่สิงโจวได้เลื่อนตำแหน่ง วันนี้หยุนอู้จึงออกไปซื้อผักมามากมาย ตั้งใจจะลงครัวทำอาหารมื้อใหญ่ฉลองด้วยตัวเอง
ซี่โครงหมูในครัวกำลังตุ๋นอยู่ หยุนอู้ก็ได้ยินเสียงเคาะประตู เวลานี้เป็นเวลาที่สวี่สิงโจวกลับบ้านพอดี
หยุนอู้รีบวิ่งไปเปิดประตู ทว่าคนที่เห็นกลับเป็นโจวอี้ซึ่งยืนยิ้มกว้างอยู่ด้านนอก
“พี่สะใภ้ ผมเอง—”
โจวอี้ยังพูดไม่ทันจบ ปกเสื้อด้านหลังคอก็ถูกสวี่สิงโจวที่ยืนอยู่ข้างหลังคว้าไว้ แล้วดึงเขาออกไปด้านข้างอย่างไม่ออมแรง
สวี่สิงโจวสวมเครื่องแบบทหารสีเขียว ทหารกับหมวกบนศีรษะยิ่งขับให้ใบหน้าคมคายดูสง่าผ่าเผย ท่วงท่าตรงแน่วางอำนาจจนชวนให้รู้สึกกดดัน
เขายังเหลือบมองโจวอี้อย่างไม่พอใจ ใครใช้ให้โจวอี้ดื้อดึงเบียดขึ้นมาเสียตอนเปิดประตูกันล่ะ
วันนี้เขาไม่ใช่คนแรกที่ภรรยาเห็นตอนเปิดประตูด้วยซ้ำ!
สวี่สิงโจวปรับสีหน้าอย่างรวดเร็ว ก่อนหันไปมองหยุนอู้