*
ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งเมืองเป่ยเฉิงกำลังจะแต่งงานกับคุณหนูหยุน
แม้ก่อนหน้านี้จะได้ยินข่าวว่าลู่จั๋วหมั้นหมายแล้ว แต่ข่าวที่ว่าดอกไม้งามอันดับหนึ่งแห่งเมืองเป่ยเฉิงกำลังจะแต่งงาน ก็ยังทำให้หญิงสาวนับไม่ถ้วนที่หลงใหลในรูปโฉมของนางใจสลายกันเป็นแถบ
ภายในห้องนอนของจวนผู้บัญชาการ หญิงงามอ่อนหวานในชุดแต่งงานสไตล์ตะวันตกสีขาวบริสุทธิ์นั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ใบหน้าที่สะท้อนอยู่ในกระจกแต่งแต้มเครื่องสำอางไว้อย่างบางเบา
แก้มขาวผ่องระเรื่อสีชมพู ขนตายาวงอนกับสีสันอ่อนจางบนเปลือกตา ริมฝีปากอวบอิ่มแต้มสีสวยหวาน ดูนุ่มนวลชวนให้หลงใหล
“ฉันไม่เคยดูออกเลยว่าท่านผู้บัญชาการลู่คิดกับเธอแบบนี้!”
ซ่งอวิ๋นที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ในชุดกระโปรงตะวันตกเท้าเอวพูดขึ้น สีหน้าของนางยังคงเจือความไม่อยากเชื่ออยู่ไม่น้อย
“วันนั้นพอได้ยินพ่อบอกว่าพวกเธอหมั้นกัน ฉันตกใจแทบแย่”
“ที่จริงตอนแรกฉันก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน ถึงได้หนีออกจากบ้าน...”
แก้มขาวผ่องของหยุนอู้แต้มสีแดงระเรื่อ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะชาดหรือเพราะเขินอายกันแน่
ซ่งอวิ๋นยิ้มพลางตบไหล่หยุนอู้เบา ๆ ก่อนจะหัวเราะแล้วเอ่ยว่า
“เมื่อก่อนฉันยังคิดว่าจะให้เธอมาเป็นพี่สะใภ้ แต่พี่ชายฉันคนนั้น... ช่างเถอะ ไม่พูดถึงเจ้าทึ่มนั่นแล้ว ถึงลู่จั๋วจะคุมเข้มไปหน่อย แต่เรื่องที่เขาดีกับเธอนี่ไม่มีอะไรให้ติจริง ๆ”
หยุนอู้หน้าแดงระเรื่อ พยักหน้าเบา ๆ อย่างเขินอาย ก่อนจะยิ้มให้ซ่งอวิ๋น