*
พูดตามตรง ตอนที่ซือเช่อรู้ว่าหยุนอู้ตั้งครรภ์และตัวเองกำลังจะได้เป็นพ่อ เขารู้สึกผิดมากกว่าอย่างอื่น
เพราะตอนที่ซูอินตรวจพบว่าหยุนอู้ตั้งครรภ์ นางก็มีอายุครรภ์ราวสองเดือนแล้ว สิ่งที่ซือเช่อรู้สึกผิดคือเขาไม่ทันสังเกตเห็นตั้งแต่แรก
แถมก่อนจะรู้เรื่องนั้น ช่วงหนึ่งเขายังชอบลากหยุนอู้เข้าไปในห้องน้ำบ่อย ๆ อีกด้วย... อะแฮ่ม
ยังดีที่อุปกรณ์ของซูอินพร้อมสรรพ ผลตรวจออกมาว่าร่างกายของหยุนอู้แข็งแรงดี ไม่มีอาการผิดปกติ
เรื่องนี้ทำให้ซือเช่อตระหนักได้อย่างหนึ่งว่า ต้องหาหมอมาไว้สักคน เขาไม่มีวันเจ็บป่วยก็จริง แต่ถ้าหยุนอู้เกิดป่วยขึ้นมาในอนาคตล่ะ?
ในช่วงแรกหลังตรวจพบว่าหยุนอู้ตั้งครรภ์ ซูอินตั้งใจจะอยู่ดูแลนางจนกว่าจะครบสามเดือน แต่หมอในฐานที่มั่นมีไม่พอ นางจึงปลีกตัวมาไม่ได้
ซูอินเลยได้แต่โยนหนังสือเกี่ยวกับเรื่องนี้กองโตให้ซือเช่อ บอกว่าถ้ามีอะไรให้ถามนางได้โดยตรง จากนั้นซือเช่อก็พาหยุนอู้กลับไปยังบ้านแถบชานเมืองซี
กลับมาได้ไม่กี่วัน ซือเช่อก็เริ่มเปิดรับสมัครหมอจากฝูงซอมบี้
หยุนอู้นอนเอนอยู่บนเก้าอี้พักผ่อนตรงระเบียงชั้นสอง จิบน้ำบ๊วยที่ซือเช่อทำให้ แดดด้านนอกสดใสเจิดจ้า ข้างกายมีซอมบี้สาวสะอาดสะอ้านสวมกระโปรง คอยกางร่มบังแดดให้นาง
จากมุมที่นางนอนอยู่ มองเห็นลานด้านล่างมีผู้ต่อแถวยาวเหยียด ลากยาวออกไปถึงนอกประตูเหล็ก
นั่นเป็นเพราะซือเช่อกำลังสัมภาษณ์หมออยู่ ซอมบี้ในรัศมีร้อยลี้จึงดั้นด้นเดินทางข้ามเขามาสมัครงานกันอย่างไม่ย่อท้อ