*
เธอจิ้นยืนอยู่ข้าง ๆ พลางขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว หมอผีเผ่าเสือคนนี้หมายความว่าอย่างไรกัน?
เขายังยืนอยู่ตรงนี้แท้ ๆ อีกฝ่ายกลับคิดจะยั่วยวนหญิงของเขาต่อหน้าต่อตา...
จิ้งจอกเจ้าเล่ห์
ทว่าเธอจิ้นกลับไม่แสดงสีหน้าใด ๆ ดวงตาคมเย็นชาปราศจากอารมณ์ เขาเอ่ยเสียงเย็นว่า
“อืม หากวันหน้าหญิงของข้าป่วยอีก ข้าจะอุ้มนางมาหาเจ้า”
ศีรษะของหยุนอู้หนักอึ้ง ความคิดก็ว่างเปล่าไปหมด นางกะพริบดวงตาฉ่ำวาว ก่อนศีรษะจะโงนเงนแล้วร่วงลงไปข้างหน้า
ไป๋หลิ่นเห็นดังนั้นก็คิดจะยื่นมือไปรับ แต่เธอจิ้นจับจ้องหยุนอู้อยู่ตลอด จึงตอบสนองได้เร็วกว่ามาก
เขารีบใช้มือประคองศีรษะเล็ก ๆ ของหยุนอู้ไว้ แล้วโอบอุ้มนางขึ้นจากเตียงไม้ ดวงตาฉายแววเป็นห่วง
“เจ้าเป็นบุรุษเผ่างูหรือ?”
ไป๋หลิ่นมองเธอจิ้นแล้วถาม เธอจิ้นพยักหน้า ก่อนจะคลี่ผ้าห่มหนังสัตว์คลุมร่างหยุนอู้อย่างประณีต
นางนั่งเรียบร้อยอยู่บนแขนของเขา เผยให้เห็นเพียงเท้าขาวผ่องเล็กน้อย
“พวกเราจะกลับแล้ว หากอีกสองวันนี้อาการยังไม่ดีขึ้น ข้าจะพาอาอู้มาตรวจอีกครั้ง”
เธอจิ้นเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เขาไม่อยากพูดกับคนที่ชื่อไป๋หลิ่นมากนัก
หญิงของเขาป่วยอยู่ ตอนนี้ได้ยามาแล้วก็ต้องกลับไปพักผ่อนให้ดี
เธอจิ้นอุ้มหยุนอู้แนบอกแน่นแล้วหันหลังเดินออกจากกระท่อม ไป๋หลิ่นก้มมอง เห็นถุงหยกที่เธอจิ้นทิ้งไว้บนเตียงไม้ นั่นคือเงินที่ใช้ซื้อสมุนไพร
ในเผ่ามักใช้เสบียงหรือหนังสัตว์แลกเปลี่ยนกัน หากเป็นของหายากขึ้นมาก็ใช้หยก ซึ่งต้องไปค้นหาและขุดจากป่าหรือภูเขาสูงที่เต็มไปด้วยอันตราย หยกยังนำไปขัดเกลาเป็นเครื่องประดับหรือเครื่องมือได้ด้วย