*
“อากาศร้อน ดื่มน้ำบ๊วยแล้วชื่นใจ พออากาศหนาว ข้าค่อยเอาซุปเกี๊ยวมาส่งให้พวกเจ้า ตอนนั้นตั้งเตาไว้สักเตาแล้วเคี่ยวไปเรื่อย ๆ ซุปก็จะร้อนอยู่ตลอด ร่างกายเจ้าอ่อนแอ ฤดูหนาวต้องดูแลตัวเองให้ดีนะ”
ถงฮุ่ยพูดยิ้ม ๆ นางมองหยุนอู้เป็นน้องสาวแท้ ๆ ของตนอย่างสิ้นเชิง
ชาติก่อนนางโง่เขลาและไร้เดียงสาเกินไป ยอมเชื่อน้องสาวที่ไม่ได้มีสายเลือดเดียวกันอย่างถงเสี่ยวอวิ๋น สุดท้ายกลับมอบใจให้ผิดคน และต้องสูญเสียทั้งชีวิตของตนไป
ชาตินี้นางสาบานว่าจะดีกับคนที่จริงใจกับนางให้มาก นั่นก็คือหยุนชิงซานกับหยุนอู้ น้องสามีของนาง
อีกทั้งยังต้องตั้งใจทำงาน หาเงินให้ได้มาก ๆ เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้จัดการโรงแรมใหญ่โดยเร็ว มีเงินทองติดตัวมากพอถึงจะมีความมั่นใจ และปกป้องตัวเองกับคนรอบข้างได้
“เสี่ยวอู้ เล่าให้พี่สะใภ้ฟังหน่อยสิ สวี่สิงโจวดีกับเจ้าหรือไม่?”
ถงฮุ่ยถาม นี่ก็เป็นสิ่งที่หยุนชิงซานอยากถามเช่นกัน เขาเพียงอยากรู้ว่าน้องสาวแต่งออกไปแล้วใช้ชีวิตเป็นอย่างไรบ้าง
“เขาดีกับข้ามาก สองวันที่แต่งเข้าบ้านไปนี้เขาทำกับข้าวล้างจานทั้งหมด ทั้งยังไม่ยอมให้ข้าซักผ้าด้วย”
หยุนอู้ตอบอย่างจริงจัง ไม่รู้ว่านึกถึงเรื่องอะไรขึ้นมา แก้มขาวผ่องก็พลันแดงเรื่อ พูดจาตะกุกตะกักขึ้นมา
“ก็... ก็...”
ถงฮุ่ยมองท่าทางหน้าแดงระเรื่อของนางก็พอเดาได้ว่า คงเป็นเรื่องบนเตียง
เรื่องนี้นางไม่สะดวกพูดออกมาตรง ๆ ครั้นเห็นว่าตอนนี้ในห้องมีเพียงนางกับหยุนอู้สองคน จึงเอ่ยอย่างอ้อมค้อมว่า