*
การทดสอบฝึกฝนของศิษย์ซึ่งจัดขึ้นทุกสิบปีมาถึงตามกำหนด คราวนี้สนามทดสอบก็ยังจัดขึ้นที่ป่าร้อยสัตว์
ผืนป่าอันกว้างใหญ่ไพศาลเขียวชอุ่มสุดลูกหูลูกตา เหล่าศิษย์สำนักเสวียนเทียนที่เข้าร่วมการทดสอบคราวนี้ต่างเดินตามขบวนเข้าไปในป่า
บนทางกว้างท่ามกลางแมกไม้เขียวขจี เหล่าศิษย์ชายหญิงที่เพิ่งเข้าสำนักและสวมชุดขาวต่างไม่ค่อยระมัดระวังตัวนัก แต่ละคนเงยหน้ามองรอบด้านอย่างสนอกสนใจ
“ถึงป่าแห่งนี้จะดูพิกล แต่พลังวิญญาณก็อุดมสมบูรณ์ ไม่ด้อยไปกว่าบนเขาเสวียนเทียนเลย แล้วเหตุใดปกติพวกเราถึงมาฝึกที่นี่ไม่ได้หรือ?”
“เจ้าโง่หรือไร ป่าแห่งนี้กว้างใหญ่เหลือเกิน หากไม่ระวังก็อาจหลงทางท่ามกลางหมอก อีกอย่าง ข้าได้ยินว่าที่นี่ยังมีสัตว์ดุร้ายอยู่มากมาย...”
เหล่าศิษย์ใหม่กระซิบกระซาบกัน เพราะมีศิษย์พี่เดินนำอยู่ พวกเขาจึงไม่กล้าอภิปรายกันเสียงดัง
ศิษย์ในที่ตามมาร่วมการทดสอบคราวนี้มีเพียงศิษย์พี่ใหญ่หลินซวี่ ศิษย์พี่รองลู่กุยหยวน และศิษย์พี่สามต้วนเหิง
ศิษย์พี่ใหญ่หลินซวี่เย็นชาเคร่งขรึมเป็นปกติ ศิษย์ใหม่ทุกคนรู้ดีว่าเขาเคร่งขรึมเพียงใด จึงไม่มีใครกล้าพูดคุยเรื่องการทดสอบครั้งนี้เสียงดัง
“ศิษย์พี่ใหญ่ทำหน้าเย็นชาตลอด ข้าเหมือนไม่เคยเห็นเขามีสีหน้าอื่นเลย...”
ใครว่าเล่า? ต่อหน้าเซียนจุน ศิษย์พี่ใหญ่ไม่เคยทำหน้าเย็นชาเลยต่างหาก...”
เดิมทีให้หลินซวี่กับอีกสองคนคอยดูแลการทดสอบก็พอแล้ว แต่หยุนอู้เป็นห่วงลั่วจิ่งฉือ จึงมาที่ป่าร้อยสัตว์ด้วย
ส่วนประมุขสำนักสืออวี้เดิมทีก็ไม่ได้คิดจะไป ทว่าพอได้ยินว่าหยุนอู้จะไปด้วย ไม่รู้เพราะเหตุใดเขาจึงเปลี่ยนใจ