เรื่องน่าสนใจเช่นนี้ เซี่ยเจี๋ยตัดสินใจไปดูด้วยตาตนเอง
ตั้งแต่เล็กจนโต เขาไม่เคยเห็นเพศเมียที่ใส่ใจสัตว์เพศผู้ถึงเพียงนี้มาก่อน
เช่นเดียวกับทุกเผ่าในโลกสัตว์ เพศเมียของเผ่าแมงป่องหางก็มีสถานะสูงส่งเช่นกัน
พวกนางอาศัยอยู่ใจกลางรัง และได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนาจากสัตว์เพศผู้ทุกตัว
เพศเมียมักทำพันธสัญญากับสัตว์เพศผู้หลายตัวตลอดชีวิต สำหรับพวกนางแล้ว สัตว์เพศผู้มีหน้าที่หาอาหารมาให้ และเป็นเพียงเครื่องมือเลี้ยงลูกสัตว์เท่านั้น
สัตว์เพศผู้มีอยู่มากมาย ต่างเข้าแถวส่ายหางรอให้เพศเมียเมตตา
อีกทั้งสัตว์เพศผู้ก็มีอัตราการตายสูงอยู่แล้ว หากตายไปตัวหนึ่ง ก็ทำพันธสัญญากับตัวใหม่ได้ไม่ใช่หรือ จะต้องร่วมทุกข์ร่วมสุขกับสัตว์เพศผู้ไปทำไม?
ช่างเหลวไหลสิ้นดี
เพศเมียของเผ่าแมวเซอร์วัลนี่สมองมีปัญหาหรืออย่างไร?
หรือว่านางหน้าตาขี้ริ้วเกินไป หากไม่มีสัตว์เพศผู้ตัวนี้แล้ว ก็จะไม่มีตัวอื่นต้องการนางอีก?
เซี่ยเจี๋ยครุ่นคิดไปต่าง ๆ นานา เขาสูงขายาว ก้าวเดินฉับไว ผ่านผู้คนในเผ่าแมวเซอร์วัลที่เหลือเพียงทหารบาดเจ็บและพ่ายแพ้
ทันทีที่เขาเดินผ่าน แรงกดดันจากขั้นสีแดงก็แผ่ซ่านออกมาอย่างไม่ปิดบัง ทำให้ผู้คนหวาดผวา
นี่คือวิธีที่สัตว์เพศผู้ระดับสูงใช้ประกาศอาณาเขตและแสดงพลัง เซี่ยเจี๋ยไม่ยอมให้สัตว์เพศผู้ระดับสูงตัวอื่นเข้ามาในอาณาเขตของตน เห็นได้ชัดว่าเขาทั้งเอาแต่ใจและรับมือได้ยาก
ผู้คนจากเผ่าแมวเซอร์วัลต้องอาศัยอยู่ใต้ชายคาผู้อื่น เมื่อเห็นเขาเดินเข้ามา ต่างก็ก้มศีรษะคำนับ «หัวหน้าเผ่าแมงป่องหาง»
เซี่ยเจี๋ยไม่ได้สนใจคนเหล่านี้นัก เขาจึงเพียงพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนเดินผ่านผู้คนจากเผ่าแมวเซอร์วัลออกจากหุบเขาไป
