สาวน้อยขนฟูร้องขอความอบอุ่นอีกแล้ว

ตอนที่ 47 ขนฟูของสาวน้อยเพศเมียกำลังอ้อนขอให้กอดอีกแล้ว

7 นาที· 1.6K คำ

เรื่องน่าสนใจเช่นนี้ เซี่ยเจี๋ยตัดสินใจไปดูด้วยตาตนเอง

ตั้งแต่เล็กจนโต เขาไม่เคยเห็นเพศเมียที่ใส่ใจสัตว์เพศผู้ถึงเพียงนี้มาก่อน

เช่นเดียวกับทุกเผ่าในโลกสัตว์ เพศเมียของเผ่าแมงป่องหางก็มีสถานะสูงส่งเช่นกัน

พวกนางอาศัยอยู่ใจกลางรัง และได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนาจากสัตว์เพศผู้ทุกตัว

เพศเมียมักทำพันธสัญญากับสัตว์เพศผู้หลายตัวตลอดชีวิต สำหรับพวกนางแล้ว สัตว์เพศผู้มีหน้าที่หาอาหารมาให้ และเป็นเพียงเครื่องมือเลี้ยงลูกสัตว์เท่านั้น

สัตว์เพศผู้มีอยู่มากมาย ต่างเข้าแถวส่ายหางรอให้เพศเมียเมตตา

อีกทั้งสัตว์เพศผู้ก็มีอัตราการตายสูงอยู่แล้ว หากตายไปตัวหนึ่ง ก็ทำพันธสัญญากับตัวใหม่ได้ไม่ใช่หรือ จะต้องร่วมทุกข์ร่วมสุขกับสัตว์เพศผู้ไปทำไม?

ช่างเหลวไหลสิ้นดี

เพศเมียของเผ่าแมวเซอร์วัลนี่สมองมีปัญหาหรืออย่างไร?

หรือว่านางหน้าตาขี้ริ้วเกินไป หากไม่มีสัตว์เพศผู้ตัวนี้แล้ว ก็จะไม่มีตัวอื่นต้องการนางอีก?

เซี่ยเจี๋ยครุ่นคิดไปต่าง ๆ นานา เขาสูงขายาว ก้าวเดินฉับไว ผ่านผู้คนในเผ่าแมวเซอร์วัลที่เหลือเพียงทหารบาดเจ็บและพ่ายแพ้

ทันทีที่เขาเดินผ่าน แรงกดดันจากขั้นสีแดงก็แผ่ซ่านออกมาอย่างไม่ปิดบัง ทำให้ผู้คนหวาดผวา

นี่คือวิธีที่สัตว์เพศผู้ระดับสูงใช้ประกาศอาณาเขตและแสดงพลัง เซี่ยเจี๋ยไม่ยอมให้สัตว์เพศผู้ระดับสูงตัวอื่นเข้ามาในอาณาเขตของตน เห็นได้ชัดว่าเขาทั้งเอาแต่ใจและรับมือได้ยาก

ผู้คนจากเผ่าแมวเซอร์วัลต้องอาศัยอยู่ใต้ชายคาผู้อื่น เมื่อเห็นเขาเดินเข้ามา ต่างก็ก้มศีรษะคำนับ «หัวหน้าเผ่าแมงป่องหาง»

เซี่ยเจี๋ยไม่ได้สนใจคนเหล่านี้นัก เขาจึงเพียงพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนเดินผ่านผู้คนจากเผ่าแมวเซอร์วัลออกจากหุบเขาไป

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป