เมื่อได้ยินว่ามีคนบาดเจ็บสาหัส สีหน้าของหลินหน่วนก็เปลี่ยนไปทันที แววตากลับมาสงบนิ่งและจดจ่อ
เธอก้าวไปข้างหน้าทันทีแล้วพูดว่า “พี่หลินซาน ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ เหมาหมาว หยิบของแล้วตามฉันมา”
แม้จะเป็นคนรุ่นเดียวกัน แต่หลินซานอายุมากกว่าพวกหลินหน่วนและหลินนั่วอยู่หลายปี เขาโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว และมีคู่เพศเมียเรียบร้อย
ในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม หลินซานเป็นพี่ชายคนโตที่พึ่งพาได้และอ่อนโยนเสมอมา
หลินหน่วนเอ่ยว่า “พี่หลินซาน ให้ฉันจัดการบาดแผลให้ก่อนนะ”
หลินซานส่ายหน้า “ไม่ทันแล้ว มีคนที่ต้องได้รับการรักษามากกว่าข้า น้องสาว ขึ้นมาเถอะ”
ร่างสัตว์ของหลินซานย่อตัวลง ในฐานะเพศผู้ที่มีคู่เพศเมียแล้ว เดิมทีเขาไม่ควรสัมผัสเนื้อตัวกับเพศเมียคนอื่น แต่เวลานี้การช่วยชีวิตคนสำคัญกว่า จึงไม่อาจใส่ใจเรื่องนั้นได้
เสิ่นชางหลานที่อยู่ข้าง ๆ พลันยื่นหนวดออกมาพันหลินหน่วนกับเหมาหมาวขึ้น หลินหน่วนตกลงสู่อ้อมแขนอันกำยำของเขา ส่วนเหมาหมาวโชคไม่ดีเท่า ถูกหนวดเส้นหนึ่งชูขึ้นสูงกลางอากาศ
เสิ่นชางหลานเหลือบมองหลินซานแล้วพูดเสียงเข้ม “นำทาง”
เมื่อเห็นเสิ่นชางหลานพาหลินหน่วนกับเหมาหมาวไปด้วย หลินซานก็ถอนหายใจโล่งอก ก่อนรีบนำทางไปข้างหน้า
คราวนี้หลินหน่วนมองเห็นชัดเจน ทุกครั้งที่หลินซานกระโดด ความสามารถทางสายเลือดจะช่วยให้เขาเคลื่อนไหวอย่างฉับพลันในแบบที่ผิดหลักฟิสิกส์ ท่านั้นใช้กระโดดสูง เร่งความเร็ว หรือหลบหลีกก็ได้
ในบรรดาสัตว์เพศผู้ขั้นเหลือง หลินซานมีฝีมือเก่งกาจที่สุดในหมู่คนรุ่นใหม่ของเผ่าแมวเซอร์วัล
แม้เขาจะใช้ความสามารถด้านความเร็วอย่างเต็มที่ แต่เสิ่นชางหลานยังคงตามหลังมาอย่างสบาย ๆ ราวกับเดินเล่นอยู่ในสวน โดยไม่ถูกทิ้งห่างแม้แต่น้อย
ทั้งที่เสิ่นชางหลานไม่ได้ใช้ความสามารถ และพลังของเขายังได้รับผลกระทบจากพิษด้วยซ้ำ