อวี้เค่อพูดว่า “งั้นก็ถือว่าโชคช่วย ดูทีนะ ทีมเจริญลาภของเรา ดวงดีเรื่องการล่าซอมบี้เหมือนกัน”
เสิ่นเฮ่อกุยถือกลุ่มผลึกธาตุห้าอยู่ในมือ เสียงทุ้มว่า “ต่อไปเวลาเราออกไปข้างนอก อาจต้องสังเกตที่ที่ซอมบี้รวมตัวกันให้มากขึ้น เผื่อได้ของพิเศษติดมือมา”
ไม่นานนัก หลายคนก็แบ่งผลึกที่เจอในฐานที่มั่นซั่วกั่วออกเป็น 7 ส่วนเท่า ๆ กัน ทุกคนได้ผลึกที่ใช้กับพลังพิเศษของตัวเอง
ต้าไห่กับเสี่ยวเฟิ่งบินวนไปมารอบ ๆ ตัวพวกเขา ท่าทางอยากมาร่วมวงด้วย
อวี้เค่อพูดใส่ต้าไห่อย่างไม่เกรงใจ “แกพาเสี่ยวเฟิ่งมาร่วมวงอะไรกัน ผลึกของพวกแกอาจจะเยอะกว่าของฉันอีกก็ได้ แกไม่ได้อยากได้ผลึกน้อยนิดของฉันหรอกนะ”
เขาพูดพลาง สายตาที่มองต้าไห่ก็เริ่มระแวดระวัง นกตัวนี้หายไปทีเป็นนาน ตอนนี้กลับมาแล้ว เขาให้อาหารมันกินก็บุญแค่ไหนแล้ว อย่าหวังจะมาโลภผลึกของเขาเด็ดขาด
อีกอย่าง ต้าไห่กับเสี่ยวเฟิ่งแค่โผล่มาก็มีผลึกกองเล็ก ๆ เขาคิดจริง ๆ ว่าเจ้าพวกนกแก้วสองตัวนี้รวยกว่าเขาอีก
“ฮึ เราไม่เอาของนายหรอก” ต้าไห่พูดพลางบินไปบนหัวอวี้เค่อ ใช้เท้าจิกเขาทีหนึ่ง แล้วบินขึ้นไปบนโคมไฟระย้าติดเพดาน
อวี้เค่อลูบผมตัวเองที่ถูกยี “ฉันว่าแกสิ 3 วันไม่ถูกตี จะปีนขึ้นหลังคา”
เขาพูดพลางยิงก้อนน้ำแข็งกลม ๆ หลายก้อนไปทางต้าไห่ เสี่ยวเฟิ่งเห็นพวกเขาเริ่มเล่นกันอีกแล้ว ก็บินไปเกาะที่ข้างมือฉีรั่วสุ่ยเงียบ ๆ มันคิดว่าที่นี่ปลอดภัยกว่า
เสิ่นเฮ่อกุยพูดเรียบ ๆ ว่า “ระวังหน่อย อย่าทำโคมไฟระย้าของฉันเสียหาย ตอนนี้หาซื้อไม่ได้แล้ว”