จากนั้น หล่อนจึงแนะนำเสิ่นเฮ่อกุยและคนอื่นๆ
พอเจียงอวิ๋นถานพูดจบ เสิ่นเฮ่อกุยจึงเอ่ยขึ้นว่า "นายกเทศมนตรีเช่า ไม่ได้เจอกันนานเลย"
เช่าหนานตอบกลับด้วยรอยยิ้ม "ไม่ได้เจอกันนานเลย ท่านผู้นำทั้งหลายสบายดีไหม"
"อืม สบายดีทุกคน" เสิ่นเฮ่อกุยถาม "งั้นตอนนี้ฐานที่มั่นไห่เฉิงเป็นยังไงบ้าง"
"พวกคุณคิดว่าฐานที่มั่นไห่เฉิงมีอันตราย ทำไมถึงไม่เลือกอพยพ"
เช่าหนานตอบอย่างจนใจ "ไม่ใช่เราไม่อยากอพยพ แต่ความเห็นของทุกคนไม่ตรงกัน ตอนนี้ฝนตกทุกวัน การเดินทางก็ไม่สะดวกอยู่แล้ว"
"แล้วคนในฐานที่มั่นกว่าจะตั้งหลักได้ก็ลำบาก ตอนนี้มีพืชและสัตว์กลายพันธุ์มากมาย ที่อื่นก็ไม่ได้ปลอดภัยกว่าในเมืองเสมอไป พูดตรงๆ ก็คือ ทุกคนไม่อยากทิ้งทุกสิ่งที่มีอยู่ตอนนี้"
"มหาสมุทรเคยเกิดความผิดปกติ แต่ต่อมามีคนพบว่า ความผิดปกติในมหาสมุทรเกิดจากสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ใต้ทะเล อาจไม่ใช่สึนามิ สรุปก็คือ ยังคงคิดเข้าข้างตัวเอง"
เจียงอวิ๋นถานถาม "ถ้าพวกคุณที่เป็นผู้บริหารตัดสินใจเด็ดขาดที่จะจากไป พวกเขาจะยังดันทุรังอยู่ที่นี่อีกหรือ"
ตอนนั้น เวิ่นเซียวเทียนเอ่ยขึ้น "ถ้าอาเช่ายอมทิ้งพวกเขาไปได้ก็ดีสิ ไม่งั้นตอนนี้เราคงไม่อยู่ในฐานที่มั่นไห่เฉิงแล้ว"
เช่าหนานได้ยินเขาพูดเช่นนั้น น้ำเสียงรู้สึกผิด "พวกเขาไม่อยากจากไป เพราะตั้งแต่โลกวันสิ้นโลกมา ทุกคนสามารถเก็บสัตว์ทะเลที่ถูกคลื่นซัดขึ้นมาบนชายหาดได้ ไม่ถึงกับหาของกินไม่ได้"