เจียงอวิ๋นถานมองตามเสียงกรีดร้องไป เห็นรากนับไม่ถ้วนทะลุผืนดินแห้ง ๆ แทงออกมา ตรงเข้าปักร่างผู้คน
คนจำนวนไม่น้อยตกใจกับการโจมตีไม่ทันตั้งตัว ส่งเสียงหวาดกลัวต่าง ๆ นานา และเสียงดังที่สุดที่นางได้ยินเมื่อครู่ ก็คือเสียงของกัวจืออวี่
น่องของกัวจืออวี่ถูกแทง เลือดสีสดหยดลงบนราก ย้อมมันเป็นสีแดง
เพียงพริบตา ผืนดินแหบแห้งก็ผุดรากเปื้อนเลือดขึ้นมามากมาย เลือดเหล่านี้ เพิ่งหยดลงไปบ้าง หรือไม่ก็เกิดจากรากแทงทะลุร่างพวกเขาจนแดงฉาน
เจียงอวิ๋นถานขมวดคิ้ว ใช้เถาวัลย์ม้วนคนที่อยู่ใกล้ที่สุด ฉุดให้พ้นจากบริเวณนี้
เพราะเมื่อครู่ นางบอกว่า อย่าเพิ่งเข้าใกล้ คนเหล่านี้อยู่ใกล้กว่านาง ได้แต่แอบย่างเท้ามาสองสามก้าว ไม่กล้าให้เห็นชัดเจน คนบาดเจ็บจึงไม่มากนัก
ส่วนกัวจืออวี่อยู่ห่างจากเจียงอวิ๋นถานกว่า คิดว่าเจียงอวิ๋นถานคงไม่สังเกตพวกเขา คนแถวนั้นพากันหยิบเก็บของ เลยกลายเป็นพื้นที่ภัยพิบัติหนัก
ระยะห่างมากเกินไป เจียงอวิ๋นถานจึงช่วยพวกเขาได้ไม่ทันการณ์ ทางนั้น มีเพียงส่วนน้อยที่ไม่ถูกบาดเจ็บจากรากต้นหนาดอกเหลือง ถึงได้วุ่นวายอยากจะช่วยคนออกมาจากพื้นที่นั้น
รากต้นหนาดอกเหลืองนับไม่ถ้วนผุดขึ้นจากดิน บางเส้นยังมีรอยไหม้ดำจากไฟลวกเมื่อครู่ ราวกับมือนับไม่ถ้วนยื่นออกมาจากพื้นดิน