กลับถึงบ้าน เวินหลีพักสักครู่ก่อนจะเริ่มทำอาหาร เหลืออีกไม่กี่วันก็จะถึงฤดูเก็บเกี่ยวแล้ว ต้องเตรียมอาหารที่สะดวกไว้ล่วงหน้า ไม่งั้นวันต่อ ๆ ไปคงลำบากน่าดู
ช่วงนี้อากาศร้อน เวินหลีคิดจะทำซาลาเปากับเกี๊ยวไว้เยอะ ๆ เป็นอาหารหลัก ถึงตอนนั้นก็แค่หยิบออกจากมิติมานึ่งก็กินได้เลย
ส่วนเรื่องกินเนื้อ ก็ยังต้องทำตัวเงียบ ๆ ไว้ แอบเข้าห้องมิติไปให้ได้กินเนื้อเพิ่มแบบเงียบ ๆ ดีกว่า!
“เฉินเยียน ใกล้ฤดูเก็บเกี่ยวแล้ว เธอเตรียมอาหารไว้บ้างหรือยัง?”
“ช่วงนี้อากาศร้อน ของก็เสียง่าย ฉันว่าจะไปซื้อเส้นก๋วยเตี๋ยวแห้งมาไว้ แล้วผัดซอสเนื้อเก็บไว้ในบ่อน้ำให้เย็น ถ้าไม่มีเวลาก็กินเส้นก๋วยเตี๋ยวแห้งนี่แหละ!”
เวินหลีคิดดูแล้วก็ว่าจะซื้อเส้นก๋วยเตี๋ยวแห้งมาบ้าง “งั้นฉันก็เตรียมเหมือนกัน! แล้วก็ซื้อเค้กไข่กับนมมอลต์มาไว้ด้วย หิวเมื่อไหร่ก็รองท้องได้!”
“เธอพูดถูก ฉันกับฉีจวินจะขอลาพรุ่งนี้ไปคอมมูน จะให้ซื้อกลับมาให้ไหม?”
“ดีเลย ฉันให้เงินกับคูปองนะ!”
เวินหลีกลับเข้าห้องไปหยิบเงินกับคูปองออกมา “ซื้อลูกกวาดนมต้าป๋ายทู่กับขนมเจียงหมี่เถี่ยวให้ฉันอย่างละชั่งด้วยนะ!”
วันรุ่งขึ้น เฉินเยียนไปคอมมูนตั้งแต่เช้า ส่วนเวินหลีกับซูฮ่าวและอีกสองสามคนไปที่ลานตากข้าว
หัวหน้าหมู่บ้านพูดถึงเรื่องฤดูเก็บเกี่ยวจริง ๆ ด้วย พูดตั้งครึ่งชั่วโมงถึงเลิกประชุม
เวินหลีกับป้าหวังเดินไปทางทุ่งนาด้วยกัน ยังไปไม่ถึงที่หมาย ก็ได้ยินเสียงใครบางคนเรียกชื่อตัวเอง