ไม่นานก็ถึงวันไปส่งของที่คอมมูน เวินหลีแต่เช้าก็ขี่จักรยานออกจากหมู่บ้าน เดิมเธอคิดว่าซูอวิ๋นจะไม่ตามมา แต่กลับกลายเป็นว่าซูอวิ๋นขี่จักรยานคันที่เจียงเยว่เอ๋อใช้เป็นสินเดิมแต่งงานตามมาติด ๆ
เวินหลีทั้งโมโหทั้งขำ จะด่าก็ไม่ไป จะลงไม้ลงมือก็เป็นหญิงด้วยกัน!
อีกทั้งเวินหลีสงสัยว่าเรื่องหน้าถังซือกับกัวไช่เสียถูกทำลายก็เป็นฝีมือซูอวิ๋น เธอจึงไม่อยากไปยั่วยวนคนบ้านี่
ดังนั้นจึงเร่งความเร็ว เวินหลีกำลังมาก พละกำลังดี ไม่นานก็ทิ้งซูอวิ๋นไว้ข้างหลัง
ซูอวิ๋นเห็นร่างของเวินหลีไกลออกไปเรื่อย ๆ ก็ใช้แรงเฮือกสุดท้ายไล่ตาม
เวินหลีหันไปเห็นเธอตามมาได้อีก รู้ว่าไม่ยอมเลิกแน่ จึงตัดสินใจแตะเบรก หยุดรถ
พอซูอวิ๋นตามทันก็หยุดตาม เพียงไม่นานเธอก็ตัวร้อนเหงื่อท่วมศีรษะเต็ม
“สหายจือชิงเวิน ท่านเร็วจริง!”
เวินหลีไม่อยากอ้อมค้อมกับเธอ “สหายจือชิงซู อย่าตามฉันมาอีก ไม่งั้นฉันจะไม่เกรงใจแล้ว!”
ซูอวิ๋นกลับไม่มีสีหน้าอับอายที่ถูกเปิดโปง ยังทำหน้าตายอธิบายกับเวินหลีจริงจัง “ฉันไม่ได้ตามท่าน ฉันอยากไปซื้อของที่คอมมูน!”
เวินหลีโมโหจนเกือบหลุดสบถออกมา ปกติเธอควบคุมอารมณ์ได้ ตอนเจียงเยว่เอ๋อทำเรื่องพวกนั้นยังไม่ทำให้โมโหเท่านี้ แสดงว่าความน่าโมโหของซูอวิ๋นนั้นยอดเยี่ยมเพียงใด