บ้านผู้ใหญ่บ้าน
เจียงสามเชิญพวกเขาเข้าไปนั่งในห้องโถงใหญ่ หลิวกุ้ยเซียงชงน้ำตาลทรายแดงให้แต่ละคนคนละถ้วย หวังอู่ไม่ได้รับไว้ เจียงสามยิ้มพลางวางถ้วยลงตรงหน้าพวกเขา
“สหายหวัง ผมขอถามหน่อยได้ไหมครับว่าใครเป็นคนแจ้งความน้องสาวผม”
หวังอู่ดึงบุหรี่ที่หนีบไว้หลังหูออกมาจุด แล้วพ่นควันเป็นวงออกมา “คุณบอกว่ารู้จักรองหัวหน้าหลัวหรือ?”
เจียงเยว่เอ๋อฉายแววดูถูกในแววตา “ลูกชายรองหัวหน้าหลัวเป็นเพื่อนสนิทของฉัน ฉันพาพวกนายไปรู้จักก็ได้นะ!”
หวังอู่หรี่ตาลง ช่วงสองสามปีมานี้ชีวิตเขาราบรื่น ไม่ค่อยมีใครกล้ามองเขาด้วยสายตาแบบนี้ ยิ่งเป็นสาวบ้านนอกที่เขาไม่เห็นหัวด้วยแล้ว
เขาพินิจใบหน้าของเจียงเยว่เอ๋ออย่างจริงจัง เขาไม่ใช่คนชอบเงินมากกว่าสตรี แต่ต้องยอมรับว่าใบหน้าเจียงเยว่เอ๋อสวยใช้ได้ มีเสน่ห์ดึงดูดคน ไม่แปลกที่หวังจื้อถึงกับยอมทิ้งทั้งชีวิตทั้งครอบครัวเพื่อเธอ
แต่เขาเป็นคนไม่ยึดติดศักดิ์ศรี ชินกับการยืดหดตามสถานการณ์ ใครให้ผลประโยชน์ได้ คนนั้นก็คือนายใหญ่ ช่วงนี้ที่สภาปฏิวัติเขาถูกกลั่นแกล้งมามาก ถ้ามีรองหัวหน้าหลัวหนุนหลัง ก็ไม่ต้องคอยเกรงใจพวกนั้นอีกต่อไป!
แต่เขาก็ไม่จำเป็นต้องให้เกียรติเจียงเยว่เอ๋อมากเกินไปนัก
“สหายเจียง จดหมายฟ้องยังอยู่ในมือผมนะ คุณรู้ไหม ถ้าคุณกล้าหลอกผม…”
เจียงเยว่เอ๋อเชื่อมั่นว่าตัวเองเป็นจิตวิญญาณจากโลกสมัยใหม่ หวังอู่ที่เป็นพวกกระจอกอย่างนี้เธอไม่เก็บมาใส่ใจเลย เธอคือนางเอกของโลกนี้ต่างหาก “หลังปีใหม่ฉันพานายไปรู้จักหลัวเจิ้งเย่ได้ ส่วนเรื่องจดหมายฟ้อง…”