พวกจือชิงรุ่นเก่าตอนทำอาหารก็ได้ดูโชว์ไปแล้วหนึ่งยก จะเข้าใจผิดได้ยังไง ไป๋เวยอธิบายให้ใครฟังทุกคนก็รู้กันดี
หนิวเจาตี้เห็นใบหน้ากู้เซี่ยงหนานดำยิ่งกว่าก้นหม้อ ก็รีบพูดไกล่เกลี่ย บรรยากาศเลยคึกคักขึ้นหน่อย
“ในเมื่อเป็นแบบนี้ ตอนบ่ายทุกคนยังต้องไปทำงาน งั้นเรามาเริ่มเลยดีกว่า!”
“ก่อนอื่น ยินดีต้อนรับจือชิงใหม่ที่มา ผมเป็นคนดูแลเรือนจือชิง ฉีจวิน!”
“ปรบมือ ๆ ๆ”
ทุกคนพากันปรบมือพร้อมเพรียง
ฉีจวินพูดให้กำลังใจตามขั้นตอนไปสองสามประโยค ก็ให้ทุกคนเริ่มแนะนำตัว
ฉีจวินพูดจบ จือชิงใหม่ไม่กี่คนก็มองไปที่ไป๋เวยพร้อมกัน ในตาแฝงความซับซ้อนที่คนอื่นดูไม่ออก
ไป๋เวยหน้าแดงลุกขึ้นยืน “สวัสดีทุกคน ฉันชื่อไป๋เวย วันหลังมีอะไรไม่เข้าใจ ขอให้ทุกคนช่วยชี้แนะด้วย!”
ไป๋เวยพูดจบ ต่อมาก็ถึงกู้เซี่ยงหนาน “สวัสดีทุกคน ผมชื่อกู้เซี่ยงหนาน มาจากเมืองหลวง วันหลังขอให้ทุกคนช่วยดูแลด้วย!”
สองคนแนะนำตัวเสร็จ ก็ถึงผู้หญิงอีกคน
ผู้หญิงหน้าตาสะสวยงาม เสื้อผ้ามีรอยปะหย่อม ๆ ดูจากสภาพน่าจะค่อนข้างธรรมดา
แต่เธอยืนอยู่ต่อหน้าไป๋เวยที่แต่งตัวหรูหราก็ดูขี้เหร่ไปหน่อย บางทีเธอคงรู้ตัวดี เลยหลุบตาลงไม่กล้ามองคนอื่น
“สวัสดีทุกคน ฉันชื่อกวนลี่!”
เห็นกวนลี่ค่อนข้างเขิน ผู้ชายอีกคนก็ลุกขึ้นมาเอง
“สวัสดีทุกคน ผมชื่อถังชิ่ง วันหลังขอให้ทุกคนช่วยชี้แนะด้วย!”