ซูฮ่าวอธิบายให้บรรดาป้าฟังไม่รู้เรื่อง ก็เลยกระโดดขึ้นไปดึงอ้ายขี้เกียจที่พูดจาเหลวไหลลงมา แล้วจัดการซะหมอบเลย
สุดท้ายอ้ายขี้เกียจก็ถูกเซวียหงบิดหูพาออกจากเรือนจือชิง
เดินออกมาไกลแล้วก็ยังได้ยินเสียงร้องขอชีวิตของอ้ายขี้เกียจดังลิบ ๆ
หลังจากรู้เรื่องราวความเป็นมา ทุกคนก็รีบไปแชร์ข่าวซุบซิบกับเพื่อนสนิทกัน ไม่นานเรือนจือชิงก็เงียบเหงาลง
ซูอวิ๋นถูกพาตัวไป ชื่อเสียงของเรือนจือชิงก็ได้รับผลกระทบไม่น้อย
ฉีจวินเรียกทุกคนมาประชุม อบรมความคิดติดต่อกันสามวัน ผู้ใหญ่บ้านถึงยอมปล่อยพวกเขา
ซูอวิ๋นทำเรื่องร้ายแรง แต่เพราะเธอมีพ่อที่ดี เลยถูกขังแค่ห้าวันก็ออกมาแล้ว
หัวหน้าหมู่บ้านยืนกรานไม่ยอมรับเธออีก เธอก็มีมลทินติดตัวคราวนี้ ทางฝ่ายกลุ่มจือชิงเดิมมีแผนจะส่งตัวเธอกลับ แต่พ่อของซูอวิ๋นไม่อยากให้มีผลกระทบ เลยใช้เส้นสายหลายทาง ย้ายเธอไปเป็นจือชิงที่หมู่บ้านชิ่งหลี่
เรือนจือชิงของหมู่บ้านชิ่งหลี่เล็กเกินไป เลยต้องย้ายจือชิงผู้หญิงสองคนมาที่นี่
ตอนที่ซูอวิ๋นกลับมาเก็บของ มีชายวัยกลางคนที่ขับรถเก๋งมารับส่งเธอ
ดูท่าทางคงจะเป็นคนขับรถ แต่ก็ข่มขวัญคนที่คิดจะรังแกเธอได้พอสมควร
ซูอวิ๋นถือพัสดุออกมา ยิ้มพลางโบกมือลากับเวินหลี “จือชิงเวิน ยังไงเราก็ต้องได้เจอกันอีกนะ!”
เวินหลีกระตุกยิ้มมุมปาก ทำไมรู้สึกว่าซูอวิ๋นดูเพี้ยนกว่าเดิมอีก?