คำพูดของผู้ใหญ่บ้านทำเอาหวังอาฮวาอึ้งไปเลย ส่วนเวินหลีแทบจะหัวเราะตาย
คิดไม่ถึงว่าผู้ใหญ่บ้านจะพูดเก่งขนาดนี้!
ถึงหวังอาฮวาจะชอบหน้าตาของเจียงเฉิน แต่ก็ทนไม่ไหวที่ทุกคนพากันบอกว่าเจียงเฉินไม่ใช่คนสงบเสงี่ยม!
แทบจะพูดว่า: ผู้ชายแบบเจียงเฉินแกคุมไม่อยู่หรอก!
ดังนั้น หลังจากโดนตาเฒ่าหลายคนผลัดกันล้างสมอง หวังอาฮวาก็รู้สึกขึ้นมาทันทีว่าเจียงเฉินก็ไม่ได้หอมหวานขนาดนั้น
“นายว่ามันจะได้ผลไหม?” ซูฮ่าวถามเสียงเบา
เวินหลีพยักหน้า “หวังอาฮวาดูไม่ค่อยฉลาดเลยนะ เกือบโดนพวกตาเฒ่านั่นหลอกจนขาเป๋แล้ว!”
พวกเขาหลบอยู่ข้างหลังดูละครอย่างสบายใจ แทบจะหยิบเมล็ดแตงโมออกมากัดเล่น
ทุกคนช่วยกันพูดเกลี้ยกล่อมจนในที่สุดก็ล้มเลิกความคิดของหวังอาฮวาได้
พอหวังอาฮวายอมปาก ผู้ใหญ่บ้านหวังก็กลัวเธอจะเปลี่ยนใจ รีบพาคนไปที่บ้านหวังอาฮวาเพื่อปล่อยตัวทันที
เวินหลีอยากเห็นสภาพน่าสงสารของเจียงเฉินตอนนี้มาก พุ่งพรวดเข้าไปอยู่ข้างเจียงสาม
หวังอาว่างเปิดประตูห้องที่ล็อกกุญแจออก
ทุกคนก็เห็นเจียงเฉินที่ถูกถอดเสื้อผ้าจนเหลือแค่กางเกงใน เขานอนนิ่งด้วยแววตาว่างเปล่า เต็มร่างมีแต่บาดแผล แถมยังถูกโซ่เหล็กล่ามตัวไว้ แค่ขยับยังยาก
เวินหลีตาแทบถลน เจียงเฉินเต็มไปด้วยรอยแผลต่างๆ
บางแผลเหมือนถูกฟันกัด ราวกับถูกหมาตอด เลือดโชก
บางแผลเหมือนถูกลายเฆี่ยนตี บาดแผลยังมีเลือดซึม ดูน่าสยดสยอง