ซูเหยาได้ยินแล้วก็ทำท่าสนใจขึ้นมาทันที
“อ้อ? แล้วฉันจะเชื่อคุณได้ยังไง? เงินก็ให้ฉันหมดแล้ว คุณยังยอมแต่งกับเซี่ยหลินอีกเหรอ? คุณหวังอะไร?”
เห็นซูเหยาฟังเข้าหู เจียงชิงเคอก็ดีใจขึ้นมาทันที
แต่ขณะเดียวกัน ในใจก็อดดูแคลนซูเหยาไม่ได้
ก็แค่คนโง่ที่คิดถึงแต่เงิน เซี่ยหลินแต่งงานกับเธอนี่ซวยไปแปดชั่วโคตรจริง ๆ!
“ฉันก็ต้องชอบเขาสิ เขาหล่อจะตาย ในหมู่บ้านมีผู้หญิงคนไหนไม่ชอบบ้าง? ฉันแต่งกับเขาไม่ได้หวังเงินพอดีคุณอยากได้เงิน เงินเป็นของคุณ ส่วนคนเป็นของฉัน ดีไหม?”
ซูเหยาคนโง่คนนี้จะไปรู้อะไร เงินสามพันหยวนมันจะเท่าไรเชียว? ขอแค่ได้แต่งงานกับเซี่ยหลิน ต่อไปอยากได้เงินเท่าไรก็มีทั้งนั้น!
ซูเหยากอดอกมองเจียงชิงเคอ แววตาเต็มไปด้วยความสงสัย
อยากได้ตัวเขาเหรอ? เจียงชิงเคอดูไม่เหมือนคนคลั่งรักเลยสักนิด
ดวงตาชั้นเดียวคู่นั้นฉายแววเจ้าเล่ห์ แวบเดียวก็ดูออกว่าเป็นคนชอบใช้เล่ห์เหลี่ยม
เซี่ยหลินต้องมีบางอย่างที่สำคัญกับเธอมากแน่ ๆ
“คุณเอาเงินสามพันหยวนนั่นมาได้ยังไง? แม่ของเซี่ยหลินซ่อนเงินไว้อย่างมิดชิด แม้แต่ฉันยังเอามาไม่ได้ คุณกล้าพูดจาอวดดีแบบนี้ได้ยังไง?”
เจียงชิงเคอหัวเราะเบา ๆ แววตาวูบหนึ่งฉายความดูแคลน
“ก็เพราะคุณโง่ไง ขอแค่คุณตกลง ฉันรับรองว่าจะให้เงินคุณครบทุกหยวน”
ซูเหยาก็อยากรู้อยู่เหมือนกันว่าเจียงชิงเคอคิดจะเอาเงินก้อนนั้นมาได้ยังไง
“ได้ ขอแค่คุณเอาเงินมาได้ ฉันไม่ต้องรอคลอดลูกด้วยซ้ำ พอได้เงินแล้วฉันจะไปทันที”