ทันทีที่ได้ยินเช่นนั้น ทั้งสองก็เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง
“แต่งงานซ้อนอะไรกัน! ฉันแต่งงานแค่ครั้งเดียว เมียฉันชื่อดูเจวียน! ดูให้ชัดสิ ในทะเบียนบ้านก็มีชื่อเมียฉันอยู่ หลักฐานก็ออกมาแล้ว นี่มันหมายความว่ายังไง!”
เจ้าหน้าที่หญิงลุกขึ้นไปค้นถุงใบหนึ่งจากตู้ใกล้ ๆ จากนั้นก็พลิกหาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมา
“พวกคุณหย่ากันตั้งแต่ 13 ปีก่อนแล้ว ใบรายงานการหย่าก็ยังอยู่ที่นี่ ตอนนี้จะมายื่นขอทะเบียนสมรสใหม่ทำไม แล้วหลักฐานนี่ใครเป็นคนออกให้ ไม่ตรวจสอบให้ชัดเจนก่อนหรือไง ถึงได้ออกเอกสารมั่วซั่วแบบนี้?”
ใบหน้าของซูเจี้ยนกั๋วซีดเผือดในพริบตา เขาพุ่งเข้าไปอย่างไม่อยากเชื่อ คว้าใบคำร้องหย่ามาจ้องเขม็ง เมื่อเห็นลายเซ็นโย้เย้ของตัวเองอยู่ด้านล่างก็โกรธจัด ฉีกใบคำร้องหย่าเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทันที
“เป็นไปไม่ได้! ฉันไม่ได้ตกลงหย่า! นังผู้หญิงสารเลว! กล้าดียังไงมาวางแผนเล่นงานฉัน!”
“คุณทำอะไรน่ะ! เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอยู่ไหน!”
เจ้าหน้าที่หญิงตกใจจนรีบตะโกนเรียกคนข้างนอก
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยวิ่งกรูเข้ามาทันที แล้วกดซูเจี้ยนกั๋วไว้
ใบหน้าของซูเจี้ยนกั๋วบิดเบี้ยว เขาคำรามลั่น
“ฉันไม่ได้ตกลงหย่า! นังแพศยา! กล้าดียังไงมาหลอกฉัน! ฉันไม่ได้ตกลงหย่า!”
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหน้าตึง ลากเขาออกไป
ซูเย่าจู่เองก็นึกไม่ถึงว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้ พอได้สติก็รีบก้าวเข้าไป พูดกับเจ้าหน้าที่ด้วยน้ำเสียงร้อนรน
“คุณเจ้าหน้าที่ครับ ใบคำร้องหย่านี่เป็นของปลอม พ่อผมเซ็นไปโดยไม่รู้เรื่อง จะถือว่าเป็นผลไม่ได้ คุณช่วยทำทะเบียนสมรสให้พวกเราใหม่ได้ไหมครับ พวกเรามีเรื่องสำคัญมากที่ต้องทำจริง ๆ!”