โคโนฮะ
ห้องทำงานโฮคาเงะ
"ฮิรุเซ็น"
"ตื่นได้แล้ว!"
"มันแม้แต่หน่วยลับยังกล้าตี นายคิดว่ามันยังสนใจนายที่เป็นโฮคาเงะอยู่อีกหรือ?"
"คนแบบนี้ ถ้าปล่อยให้มันเติบโตเต็มที่ จะเป็นภัยร้ายแรงที่สุดของโคโนฮะ!"
"มีเพียงรากเท่านั้นที่จะควบคุมมันได้"
"ส่งมันมาให้ข้า"
"ข้าจะลบอารมณ์ความรู้สึกของมัน ให้มันถูกฝังผนึกสาปไร้ลิ้น"
"ข้าจะผ่าร่างกายของมันอย่างละเอียด ศึกษาเคล็ดลับสายเลือดตระกูลเซ็นจู!"
ดันโซยื่นข้อเสนอของเขาอีกครั้ง
และในดวงตาเดียวของเขา ก็ฉายแววโลภ
นั่นคือความปรารถนาต่อพลังอันแข็งแกร่ง
เขาไม่เชื่อเลยว่าชิบะจะปลุกวิชาธาตุไม้
พลังดั่งเทพเจ้าเช่นวิชาธาตุไม้ จะปรากฏขึ้นกับคนรุ่นหลังได้อย่างไร
นับตั้งแต่โฮคาเงะรุ่นที่ 1 ล่วงลับ
ตระกูลเซ็นจูก็ไม่มีใครควบคุมพลังนั้นได้อีกเลย
ในสายตาของดันโซ ชิบะก็แค่โชคดีอย่างมาก
เกิดอาการถ่ายทอดย้อนยุคที่พบได้ยาก ความเข้มข้นของสายเลือดเหนือกว่าคนปกติเท่านั้นเอง
แค่สามารถจับชิบะเข้าไปในรากได้
เขาก็จะสกัดเซลล์ของชิบะ ไปปรับปรุงแขนที่ปลูกถ่ายเซลล์ของรุ่นที่ 1 ของเขาให้สมบูรณ์
เขาก็จะได้อายุขัยที่ยืนยาวขึ้น พลังที่แข็งแกร่งขึ้น!
"ไม่ได้!"
ทว่า
ต่อให้ถูกตรรกะของดันโซบีบให้เหงื่อเย็นสาด
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นก็ยังกัดฟันแน่น
เขาลุกขึ้นยืนอย่างแรง กลิ่นอายของผู้แข็งแกร่งระดับคาเงะปะทุออกมาทันที
เขาจ้องเขม็งไปที่ดวงตาของดันโซ ไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว
"ข้าบอกแล้วว่า ไม่ได้เด็ดขาด!"
"ตราบใดที่ข้ายังเป็นโฮคาเงะ เจ้าก็อย่าคิดยื่นมือมาที่ชิบะ!"
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นไม่ใช่คนโง่