เกาอวี้เหลียงย่อมไม่มีความเห็นขัดข้องอะไร
ถึงอย่างไรหลินอวี่เจ๋อก็ได้คุยกับเขาล่วงหน้าแล้ว
“ผมรู้จักสหายหลวีเหลียงดี เขาทำงานในสำนักงานปราบปรามการทุจริตอย่างขยันขันแข็ง เป็นผู้ใหญ่และสุขุมรอบคอบ ทุกคนทั้งบนและล่างต่างพอใจในตัวเขา ดังนั้นในเวลานี้ ผมคิดว่าการเลื่อนตำแหน่งจากภายในสำนักงานปราบปรามการทุจริตเป็นทางเลือกที่เหมาะสมมาก ผมจึงไม่มีปัญหา”
คำพูดของเกาอวี้เหลียงทำให้เรื่องเลื่อนตำแหน่งของหลวีเหลียงเป็นอันได้ข้อสรุป
“ดี งั้นทุกคนยกมือโหวตได้เลย”
พอได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็ยกมือขึ้น
“เอาละ มีใครอยากเสนออะไรเพิ่มเติมไหม”
ทุกคนมองหน้ากัน จากนั้นก็ส่ายหน้า
“ดี ในเมื่อไม่มีเรื่องอื่นแล้ว งั้นปิดประชุมได้”
พูดจบ ทุกคนก็ทยอยออกจากห้องประชุม
…………
ภายในห้องพักผู้ป่วยของโรงพยาบาลเมืองตงซาน
ฉีถงเหวยฟื้นแล้ว ตอนนี้เขารู้สึกเจ็บบริเวณท้องน้อยอย่างแสนสาหัส ครั้งสุดท้ายที่เจ็บขนาดนี้ก็คือตอนถูกยิง จริง ๆ แล้วตอนที่พุ่งเข้าไปช่วยรองรัฐมนตรีโดยสัญชาตญาณ เขาไม่ได้คิดอะไรมาก แต่พอย้อนนึกถึงตอนนี้ ฉีถงเหวยก็ยังรู้สึกดีใจอยู่ในใจ เขารู้ว่าตัวเองผ่านพ้นอันตรายมาได้อย่างปลอดภัยแล้ว
คิดถึงตรงนี้ ฉีถงเหวยก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
เมื่อก่อนเขาต้องหวาดระแวงอยู่ทุกวัน กลัวว่าสักวันจะไม่เหลืออะไรเลย
แต่ตอนนี้ในที่สุดเขาก็ไม่ต้องกังวลอีกแล้ว