คืนนี้ยังคงมีอัปเดตอีก 5 ตอน เห็นแก่ที่ผู้เขียนเขียนวันละหมื่นคำ ช่วยกดรีวิวห้าดาวสนับสนุนกันหน่อยนะ ขอร้องล่ะ ทุกคน!!!
ส่วนปีศาจใหญ่เหนือขั้นฟ้ากำเนิดนั้น—
สติปัญญาของพวกมันยิ่งไม่ด้อยไปกว่าคนทั่วไปมานานแล้ว ถึงขั้นพูดภาษามนุษย์ได้
สิ่งมีชีวิตเช่นนี้ยิ่งไม่อาจมองเป็นสัตว์ป่าธรรมดาได้
อันหลานจดจำเรื่องนี้ไว้ในใจ
อย่างไรเสีย การเดินทางเข้าสู่บึงต้าเจ๋อครั้งนี้ เขาตั้งใจจะฝึกฝนประสบการณ์และตามหาเผยว่านซานอยู่แล้ว
หากระหว่างทางได้พบสัตว์ปีศาจขั้นปฐพีที่เหมาะสมสักตัว...
ก็ดีเลย
ฆ่ามันเสียพร้อมกัน
... .....
วันถัดมา
หน่วยหกประตู
อันหลานเตรียมข้าวของเรียบร้อยแล้ว ทวนเจิ้นไห่สะพายอยู่ด้านหลัง บนตัวมีเพียงเสื้อผ้าสำรองกับข้าวของที่จำเป็นสำหรับเข้าไปในบึงต้าเจ๋อ
เมื่อคืนเขากินโอสถทั้งหมดไปแล้ว
อวี๋ทัวกับลู่เจิ้นต่างก็อยู่ที่นั่น
ก่อนออกเดินทาง ทั้งสองยังคงอดเป็นห่วงไม่ได้
“ส่วนลึกของบึงต้าเจ๋อไม่เหมือนฉีสุ่ย”
อวี๋ทัวมองอันหลาน เอ่ยเสียงขรึมว่า “ลุ่มน้ำหวยจี้ทอดยาวสลับซับซ้อนกินอาณาเขตไม่รู้กี่ลี้ ยิ่งเข้าไปลึก ผู้คนก็ยิ่งน้อยลง มีทั้งสัตว์ปีศาจ พื้นที่อันตราย และทางน้ำใต้ดิน ต่อให้มีปีศาจใหญ่ขั้นฟ้ากำเนิดโผล่มาเป็นครั้งคราว ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก”
“ทำสิ่งใดก็จงระวังตัวไว้”
ลู่เจิ้นที่อยู่ข้าง ๆ พยักหน้าเห็นด้วย
“โดยเฉพาะเมื่อเข้าไปถึงส่วนลึกของบึงต้าเจ๋อ อย่าเห็นว่าผิวน้ำบางแห่งสงบนิ่งแล้วคิดว่าปลอดภัย เบื้องล่างอาจเป็นรังสัตว์ปีศาจ หรือซ่อนกระแสน้ำวนใต้ดินอยู่ก็ได้ หากพบสัตว์ปีศาจขั้นปฐพีช่วงปลาย ขั้นสวรรค์ หรือสิ่งที่ร้ายกาจยิ่งกว่านั้น ก็จงหนีเสีย”