“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น”
อวี๋ทัวลุกขึ้นทันที
“เริ่มทดสอบกันเถอะ”
……
ชั่วครู่ต่อมา
อันหลานติดตามอวี๋ทัวกับลู่เจิ้นมายังลานทดสอบแห่งหนึ่งในลานด้านหลังของหน่วยหกประตู
ระหว่างทาง อันหลานพบเห็นผู้คนไม่น้อย ทว่าทุกคนล้วนแสดงความเคารพต่ออวี๋ทัวและลู่เจิ้นอย่างยิ่ง
ดูแล้วคนเหล่านั้นคงเป็นขุนนางชั้นผู้น้อยกับบ่าวไพร่ของหน่วยหกประตู คิดไม่ถึงว่าภายในหน่วยหกประตูจะมีคนธรรมดาอยู่มากมาย ไม่ได้มีเพียงมือปราบเท่านั้น
ไม่นาน ภายใต้การนำของทั้งสอง อันหลานก็มาถึงหน้าทางเดินปิดตายที่ยาวราว 100 เมตร
อันหลานมองเข้าไปด้านในอย่างสนอกสนใจ เมื่อเห็นเงาร่างหนึ่งยืนอยู่
พูดให้ถูกก็คือ
นั่นไม่ใช่มนุษย์
แต่เป็นหุ่นไม้ตัวหนึ่ง
หุ่นไม้ตัวนี้มีขนาดเท่าคนทั่วไป ยืนนิ่งอยู่กลางทางเดิน ผิวภายนอกเป็นไม้สีน้ำตาลเข้ม ทว่าตรงข้อต่อกลับมองเห็นโครงสร้างโลหะได้ราง ๆ
อันหลานเพิ่งเคยเห็นของเช่นนี้เป็นครั้งแรก
ลู่เจิ้นยิ้มพลางกล่าวว่า “อันหลาน นี่คือวิชาหุ่นกลเชิดเฉพาะของหน่วยหกประตู หุ่นตรงหน้าเจ้าคือหุ่นเชิดด่านกระดูกที่สร้างขึ้นเพื่อใช้ทดสอบกำลังสำรองโดยเฉพาะ มีพลังใกล้เคียงกับผู้ที่อยู่ขั้นด่านกระดูกสมบูรณ์”
“ขอเพียงเจ้าทุ่มสุดกำลังแล้วฝ่าทางเดินนี้ออกมาได้ ก็ถือว่าสอบผ่าน ข้ากับผู้ตรวจการลาดตระเวนอวี๋รอเจ้าอยู่ที่อีกด้านหนึ่ง เข้าไปเถอะ”
“ขอรับ”
อันหลานตอบรับ
ไม่นานเขาก็เข้าไปในทางเดิน เมื่อประตูด้านหลังปิดลง อันหลานก็มองหุ่นไม้ที่ยืนอยู่กลางทางเดิน ห่างจากเขาราว 20 เมตร