เหนือเวิ้งฟ้า
ยามนี้ราชันเหยี่ยวสวรรค์เองก็พบความผิดปกติแล้ว
เขาเพิ่งจากค่ายใหญ่ไปได้เพียงครึ่งวัน
ครั้นเดินทางกลับมาจากที่ไกล สิ่งแรกที่เห็นกลับเป็นอ่าวเหยี่ยวสวรรค์ทั้งอ่าวเปิดค่ายกลพิทักษ์ค่าย
หมอกหนาทึบปกคลุมเกาะภูเขา
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาพบศัตรูที่แข็งแกร่ง
ในใจราชันเหยี่ยวสวรรค์มีลางสังหรณ์ไม่ดีผุดขึ้นมาแล้ว
ทว่ายังไม่ทันได้รู้แน่ชัดว่าเกิดเรื่องใดขึ้น เขาก็เห็นมุมหนึ่งของค่ายกลพลันปั่นป่วนอย่างรุนแรง
ชั่วพริบตาถัดมา
ร่างหนุ่มคนหนึ่งพุ่งออกมาจากช่องโหว่ของค่ายกล ก่อนจะตกลงสู่ผืนน้ำนอกค่าย
จากนั้น
เสียงตะโกนอย่างสิ้นหวังหลายระลอกก็ดังมาจากทิศทางหอหลัก
“คุณชายใหญ่ถูกมันฆ่าแล้ว!”
ทันทีที่ได้ยินคำนี้ สิ่งแรกที่ราชันเหยี่ยวสวรรค์รู้สึกไม่ใช่ความโกรธ หากเป็นความเหลวไหลและไม่อยากเชื่อ
คุณชายใหญ่ บุตรชายคนโตที่เขาให้ความสำคัญที่สุด มีพลังฝึกตนถึงขั้นปฐพีช่วงปลาย อีกทั้งวิชาพิษของเขายังล้ำลึกถึงขั้นชำนาญอย่างไร้ผู้เทียบ ในส่วนลึกของบึงต้าเจ๋อแห่งนี้ นอกจากยอดฝีมือไม่กี่คนแล้ว ก็ไม่มีใครคุกคามเขาได้
ต่อให้สู้ไม่ไหว ด้วยวิชาตัวเบาเฉพาะตัว อย่างไรก็ต้องรักษาชีวิตไว้ได้มิใช่หรือ
เหตุใดถึงถูกคนฆ่าได้เล่า
แต่ไม่นานนัก ที่เหนือหอหลักของอ่าวเหยี่ยวสวรรค์ กุนซือก็ถอนค่ายกลออกแล้ว
ยามนี้ราชันเหยี่ยวกลับมาแล้ว ค่ายกลจึงไม่จำเป็นต้องคงอยู่ต่อไป
ราชันเหยี่ยวสวรรค์ยืนอยู่บนหลังเหยี่ยวเขียว กวาดตามองลงไปเบื้องล่างอย่างรวดเร็ว สายตาของเขาเฉียบคมยิ่งนัก เมื่อผนวกกับวิชาเนตรเหยี่ยว ต่อให้อยู่ห่างออกไปหลายลี้