ขั้นปฐพีระยะต้น คือการที่พลังแห่งฟ้าดินแท้จริงสายแรกซึมเข้าสู่ร่างกาย
ขั้นปฐพีระยะกลาง พลังแห่งฟ้าดินสามารถไหลเวียนไปทั่วเส้นลมปราณทั้งร่างแล้ว
ส่วนขั้นปฐพีระยะปลาย—
คือการสะสมพลังแห่งฟ้าดินให้มากยิ่งขึ้น จนค่อย ๆ เอิบอิ่มทั่วร่าง!
พลังขุนเขาสายนทีที่ต้องใช้ย่อมมากกว่าสองระยะก่อนหน้าอย่างเทียบไม่ติด
ทว่า สิ่งที่อันหลานขาดแคลนน้อยที่สุด กลับเป็นพลังแห่งฟ้าดินนี่เอง
ครืน ๆ ๆ—!
พลังขุนเขาสายนทีภายในร่างกายไหลบ่าไม่หยุดหย่อน
กาลเวลาผันผ่านไปอีกครั้ง
6 ชั่วยาม
9 ชั่วยาม
12 ชั่วยาม......
ในที่สุด
เมื่อเส้นลมปราณส่วนสุดท้ายเอิบอิ่มไปด้วยพลังขุนเขาสายนทีอันเข้มข้นอย่างสมบูรณ์ เสียงคำรามทุ้มต่ำพลันดังก้องขึ้นภายในร่างของอันหลาน
กลิ่นอายของเขาพลันทะยานสูงขึ้นอีกครั้ง!
ขั้นปฐพีระยะปลาย!
อันหลานลืมตาขึ้น
ประกายแสงวาบหนึ่งแล่นผ่านดวงตาแล้วเลือนหายไป
พลังขุนเขาสายนทีอันเกรียงไกรไหลเวียนอยู่ภายในร่างไม่ขาดสาย ทุกอิริยาบถล้วนแฝงไว้ด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัว ซึ่งเหนือกว่าก่อนหน้านี้มากมายนัก
แต่เขายังคงไม่ลุกขึ้น
ขั้นปฐพีระยะปลาย
ยังไม่พอ
อันหลานหลับตาลงอีกครั้ง
เขาเตรียมทะลวงไปถึงขั้นปฐพีระยะสมบูรณ์ในคราวเดียว
... .....
ในระหว่างที่อันหลานกำลังฝึกฝน
หลายวันมานี้ คนของอ่าวเหยี่ยวสวรรค์แทบไม่ได้นอนทั้งคืน เพื่อเสาะหาอันหลาน
หน่วยย่อย จุดสอดแนมลับ และเรือเร็วในน่านน้ำโดยรอบหลายร้อยลี้ล้วนถูกระดมออกมา โจรน้ำจำนวนมากออกค้นหาตามลำน้ำ ทะเลสาบ และเกาะแก่งทั้งกลางวันกลางคืน เกรงว่าจะพลาดร่องรอยใดไปแม้แต่น้อย